نمایش 1–8 از 15 نتیجه

مشاهده فیلترها
نمایش 9 24 36

مخلوط چای سبز و لیمو کیسه ای نیوشا

32,000 تومان
1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی لیموترش به سبب دارا بودن ترکیبات پلی فنلی، اسیدهای چرب و توکوفرول خاصیت آنتی اکسیدانی قوی دارد. ویتامین C، دیگر آنتی اکسیدانِ لیمو است که از لیپید های پلاسمای انسان در برابر آسیب پراکسیداتیو ناشی از انواع اکسیدان ها محافظت می کند. 2- تسریع کاهش وزن براساس نتایج پژوهشی که در ژورنال Medical Journal of the Islamic Republic of Iran منتشر شد، مصرف عصاره ی پوست لیمو باعث کاهش شاخص توده ی بدنی در کودکان و بزرگسالان شد. اسیدسیتریکِ لیموترش یک چربی سوز بسیار خوب است که در تعامل با اسیدها و آنزیم های دیگر معده باعث بهبود هضم می شود. محتوای بالای اسیدی در آب لیموترش به کاهش جذب قند از غذایی که می خورید کمک می کند. محققان دریافته اند افرادی که روزانه آب لیموترش مصرف می کنند کمتر دچار افزایش وزن می شوند. به نظر پژوهشگران، آب لیموترش به سم زدایی کمک می کند و سرعت متابولیسم را افزایش می دهد که نهایتاً در چربی سوزی مؤثر است. 3- بهبود عملکرد معده لیموترش نقش بسزایی در درمان اختلالات معده ای مثل سؤهاضمه، یبوست و زخم معده دارد. این میوه، از سوزش معده (بر اثر ازدیاد اسید معده)، تهوع و ازدیاد بزاق در دهان جلوگیری می کند. اسید موجود در این گیاه با کاهش اثر غذاهای چرب، از اسیدی بودن معده می کاهد.  4- ترمیم و جلوگیری از پیری پوست لیمو، فواید زیادی برای پوست دارد. این گیاه به دلیل داشتن مقادیر زیاد ویتامین C و فلاونوئیدها که آنتی اکسیدان و آنتی بیوتیک های خیلی قوی هستند، باعث جوان شدن پوست می شود، آن را درخشان نگه می دارد، از عفونت ها جلوگیری می کند و از بوی بد بدن می کاهد. 5- تنظیم فشار خون محققان در پژوهشی که نتایج آن در  ژورنال International Research of Pharmacy and Pharmacology منتشر شد، اثر عصاره ی آبی لیموترش را بر فشارخون سرخرگی و فعالیت قلب خرگوش ها بررسی کردند. در این آزمایش، نخست با استفاده از آدرنالین باعث افزایش فشارخون در خرگوش ها شدند، سپس مشاهده کردند که مصرف لیموترش فشارخون بالای ایجاد شده بر اثر آدرنالین را، کاهش داد. این عصاره هم اثرات اینوتروپیک(قدرت انقباض قلب) و هم اثرات کرونوتروپیک(تعداد ضربان قلب) بر فعالیت انقباضی قلب داشت و از انقباض ناشی از آدرنالین کاست. پژوهشگران این تحقیق مشاهده کردند که این اثر لیموترش با حذف لایه ی اندوتلیوم(لایه ی نازکی از سلول ها که لایه ی داخلی عروق خونی را پوشانده است) از بین رفت و بنابراین چنین نتیجه گیری کردند که احتمالاً مکانیزم های مربوط به اندوتلیوم در این اثر لیمو دخیل هستند. همچنین نتایج نشان دادند لیموترش باعث فعال شدن نیتریک اکسیدهای اندوتلیال و در نتیجه گشادشدن رگ های خونی می شود. 6- ضد میکروب براساس یافته های حاصل از پژوهشی که در مجله ی پژوهش زیست فناوری میکروبی منتشر شد، اسانس و عصاره ی لیموترش اثر ضدمیکروبی بر میگروارگانیسم های مهم دهانی دارند. محققان معتقدند که خاصیت ضدمیکروبی لیمو به سبب وجود سیترال و کومارین در آن است و به دلیل این خاصیتِ لیمو می توان آن را در درمان عفونت های دهانی به کار برد. این میوه بـه دلیـل داشتن میزان بالایی از اسیدهای آلی به ویژه اسیدسـیتریک و ایجاد شرایط اسیدي، در درمان بسیاري از عفونت هـاي روده اي هم بکار می رود و کاربرد وسیعی در بهبود بیماري وبـا در مناطق مختلف جهان داشته است، زیرا خاصـیت ضـدمیکروبـی بالایی نسبت به باکتري مولد این بیماري(یعنی ویبریو کلرا) دارد. به علاوه، لیموترش منبعی غنی از ویتامین C است که از مهمتـرین آنتی اکسیدان هاي شناخته شـده است. ایـن ویتــامین نقــش مهمــی در جلــوگیرِی از پیشــرفت بیمــاري آترواســکلروزیز، ســرطان، امــراض قلبــی و عفونــت هــا دارد. 7- تنظیم قند خون استفاده از لیمو به دلیل خاصیت ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی آن، برای پیشگیری از بیماری هایی نظیر دیابت و چربی خون بالا توصیه شده است. محققان در مطالعه ای نشان دادند، مصرف عصاره ی لیموترش به مدت 6 روز سبب کاهش چشمگیر گلوکز و چربی خون شد. در این بررسی مشخص شد که لیموترش باعث کاهش بیان آنزیم های گلوکز 6- فسفاتاز و فسفوانول پیرووات کربوکسی کیناز کبدی و همچنین افزایش بیان آنزیم های گلوکوکیناز کبدی و GULT4 (یک ناقل گلوکز) در بافت های محیطی می شود. به نظر می رسد لیموترش با افزایش دریافت و متابولیسم گلوکز در کبد و همچنین مهار گلوکونئوژنز(چرخه ی ساخت گلوکز) سبب کاهش قندخون می شود. 8- تنظیم کلسترول خون محققان در پژوهش های خود مشاهده کردند که مصرف لیموترش در خرگوش های تحت رژیم کلسترول بالا به طور چشمگیری از میزان کلسترول خون کاست. در تحقیق دیگری مصرف روزانه ی 10 درصد لیموترش در آب آشامیدنی موش های صحرایی به مدت پنج هفته توانست سطح کلسترول کل و کلسترول بد(LDL) را به طور چشمگیری کاهش دهد. بسیاری از محققین این آثار را به اسیدهای چرب ضروریِ لیموترش نسبت می دهند. در آزمایش دیگری مشاهده شد که میزان کلسترول کبدی و پلاسما در خون موش هایی که پوست لیمو به آنها خورانده شده کمتر بود. محققان، این کاهش را به فلاونوئید های موجود در لیموترش نسبت دادند. اریوسیترین، هسپیریدین و نارینجین از فلاونوئیدهای لیموترش هستند. برخی تحقیقات اثر هسپیریدین و نارینجین را بر کاهش فشارخون نشان داده اند. اثر کاهندگی اریوسیترین بر کلسترول کل، LDL و فسفولیپیدهای سرم در موش های صحرایی دارای رژیم پر کلسترول هم، نشان داده شده است. 9- بهبود عملکرد قلب و عروق اخیراً مشخص شده است که فلاونوئیدهایِ لیمو، با کاهش خطر بیماری عروق کرونر قلب مرتبط هستند. به نظر محققان، مصرف اسانس پوست لیمو با کاهش لیپیدهای پلاسما می تواند از بروز آترواسکلروز(تصلب شریان ها) و در نتیجه بیماری های قلبی ـ عروقی بکاهد. محققان در پژوهشی، کاهش تعداد لکوسیت(گلبول سفید خون) را در خون موش های هایپر کلسترولمی مشاهده کردند و دلیل آن را چسبندگی آنها به سطح داخلی دیواره ی عروق بیان کردند. به نظر آنها چون لیمو از میزان کلسترول می کاهد، مصرف آن برای قلب مفید است. 10- بهبود عملکرد کلیه

براساس گزارش دپارتمان تغذیه در بیمارستان UW در ویسکانسین، اسیدسیتریک اثر مثبت در رفع سنگ کلیه دارد. هرچه میزان این ماده در ادرار بیشتر باشد، احتمال ایجاد سنگ کلیه کمتر می شود. اسیدسیتریک مانع تشکیل سنگ می شود و در افرادی که سنگ کلیه دارند، از بزرگ شدن سنگ ها جلوگیری می کند. این ماده پوششی روی سنگ ها ایجاد می کند و مانع چسبیدن مواد دیگر به آنها می شود.  

11- رفع یبوست اسیدهای موجود در لیموترش به سیستم دفع، کمک و روده ها را تمیز می کنند. مقادیر زیاد آب لیمو همراه با نمک، می تواند مسهل و رفع کننده ی یبوست باشد. 12- ضد سرطان در پژوهشی که نتایج آن در ژورنال International Journal of Cancer منتشر شد، مصرف مرکبات از ابتلا به انواع سرطان در بزرگسالان ژاپنی کاست. تاکنون مدارک زیادی اثر محافظتی مرکبات ازجمله لیموترش را در برابر انواع سرطان از جمله سرطان لوله ی گوارش، سرطان مجرای تنفسی، سرطان لوزالمعده، سرطان پروستات و سرطان سینه نشان داده اند. به نظر پژوهشگران، اسانس لیموترش به علت اثر افزایشی بر لکوسیت ها و درصد لنفوسیت های خون، می تواند با تقویت دستگاه ایمنی سبب جلوگیری از بروز بیماری های عفونی و سرطان شود. تنش اکسیداتیو می تواند موجب پیشرفت سرطان شود. مرکبات حاوی فلاونوئیدها و ویتامین ها هستند، به دلیل داشتن خاصیت آنتی اکسیدانی و خنثی کردن تنش اکسیداتیو، می توانند در ممانعت از بروز یا پیشرفت سرطان مفید باشند. عصاره ی این گیاهان با فعالیت ضد التهابی خود، از تکثیر سلول های سرطانی جلوگیری می کند و باعث آپوپتوز آنها می شود. برای نمونه، نارینجنین موجود در این گیاهان می تواند باعث ترمیم DNA شود. محققان مرکبات را در کاهش وقوع یا پیشروی سرطان موثر می دانند، به ویژه اگر به همراه چای سبز مصرف شوند.

دمنوش رویبوس نیوشا

32,000 تومان

تاریخچه:

منشاء رویبوس، آفریقای جنوبی است. مردم قبیله خویسان در این ناحیه، قرن ها برگ های این گیاه را جمع آوری می کردند و از آنها برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می کردند. مصرف رویبوس در واقع با  تحلیل رفتن قبایل خویسان پایان یافت ولی خوشبختانه یک گیاهشناس به نام کال هامبرگ، برگ های این گیاه را در سال 1772 مجددا پیدا کرد و مسبب رواج این چای شد. سپس در سال 1904 یک مهاجر روسی به نام بنجامین جینسبرگ که در تولید چای دست داشت، بازاریابی این نوشیدنی را با نام "چای کوستان" و به عنوان جایگزینی برای چای معمولی، آغاز کرد.

امروزه محبوبیت چای رویبوس علاوه بر آفریقا، آسیا و کشورهای اروپایی، در کشورهای آمریکایی هم رو به افزایش است. این گونه که شواهد موجود نشان می دهد، محبوبیت این چای در بین دوستداران نوشیدنی چای، همچنان روند رو به رشدی خواهد داشت و دلیل این امر، طعم گوارا و خواص مفید آن برای سلامتی است. طی چندسال گذشته، تقاضا برای چای رویبوس بیش از 50 درصد زیاد شده است.

1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی

نتایج پژوهشی در ژورنال Plos Oneنشان داد که چای رویبوس خاصیت آنتی اکسیدان دارد و سبب از بین رفتن تنش اکسیداتیو (عامل بروز بسیاری از بیماری ها) می شود. در مطالعه مذکور، اثر چای رویبوس بر موش های صحرایی، بررسی و مشخص شد که چای رویبوس از چند طریق سبب کاهش استرس اکسیداتیو می شود: از بین بردن متابولیت های مرتبط با استرس، جلوگیری از پراکسیداسیون چربی، ترمیم پروتئین های تخریب شده بر اثر استرس، تنظیم متابولیسم گلوتاتیون، تعدیل فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان. در سال 2015 آزمایشی به منظور بررسی اثر عصاره چای سبز رویبوس بر آنزیم های آنتی اکسدان کبد موش های نر، در قالب دو طرح جداگانه به مدت 28 و 90 روز انجام شد. نتایج نشان داد که عصاره این گیاه سبب افزایش جذب مواد غذایی شد، بدون اینکه بر پارامترهای وزنی اثری داشته باشد. همچنین این عصاره پس از 90 روز، سبب کاهش کلسترول کل شد. این عصاره اثر مخرب بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کبد نداشت.

2- کاهش اضطراب و استرس در مطلبی که توسط انجمن سرطان آفریقای جنوبی منتشر شد، آمده است که دمنوش رویبوس سبب کاهش استرس می شود. محققان دانشگاه استنلبوش در بخش بیوشیمی دانشگاه، با انجام تحقیقاتی مشاهده کردند که چای رویبوس از میزان تولید کورتیزول (هورمون استرس) توسط غدد آدرنال انسان می کاهد و در نتیجه از میران استرس کم می کند. همچنین به دو ترکیب فلاونوئیدی به نام های آسپالاتین و نوتوفاگین در رویبوس اشاره می کنند که اثرات کاهنده ی استرس دارند.

3- تنظیم قند خون

آسپالالتین، که از فیتوکمیکال های اصلی رویبوس است، بر جذب گلوکز اثر می گذارد و با ایجاد غلبه بر فرایند مقاومت به انسولین، از میزان گلوکز پلاسما می کاهد. همچنین مشخص شده است که آسپالاتین سبب تحریک ترشح انسولین از سلول های بتای پانکراس می شود. البته اثر آسپالاتین بر ترشح انسولین، کمتر از اثر آن بر میزان جذب گلوکز است.

از آنجایی که آسپالاتین می تواند گونه های فعال اکسیژن درون سلولی را از بین ببرد، گفته می شود فعالیت آنتی اکسیدانی آن می تواند در تحریک جذب گلوکز و ترشح انسولین و در نتیجه تنظیم قند خون نقش داشته باشد. مکانیزم دقیق اثر آسپالاتین بر بهبود جذب گلوکز و ترشح انسولین از سلول های بتای پانکراس همچنان در دست بررسی و پژوهش است.

در سال 2015، یافته های پژوهشی که برای بررسی اثر عصاره رویبوس سبز (تخمیر نشده) بر موش های دیابتی انجام شد، نشان داد که عصاره رویبوس سبب افزایش جذب گلوکز در غیاب انسولین شد. این عصاره، در واقع فعالیت ناقل های گلوکز را افزایش داد. محققان این آزمایش معتقدند علاوه بر آسپالاتین، مواد دیگری در رویبوس هم می توانند این اثر مثبت را داشته باشند.

4- تنظیم کلسترول خون

به منظور بررسی اثر رویبوس بر پروفایل لیپید خون انسان، آزمایشی در سال 2011 انجام شد. نتایج این آزمایش که در ژورنال Journal of Ethnopharmacology منتشر شد، حاکی از اثر مثبت رویبوس بر چربی خون بود. در این تحقیق، 40 فرد داوطلب به مدت شش هفته، روزانه شش فنجان چای رویبوس تخمیر شده دریافت کردند. نتایج نشان داد که پس از مصرف رویبوس، افزایش چشمگیری در محتوای تام فنلی و کاهش قابل توجهی در مارکرهای پراکسیداسیون چربی در پلاسما دیده شد. مصرف رویبوس از میزان LDL و تری آسیل گلیسرول ها در سرم کاست و مقدار HDL را افزایش داد. بازدارندگی از جذب چربی و سنتز کلسترول، و افزایش پذیرنده های LDL، از مکانیسم های پیشنهادی برای این اثر هستند.

5- بهبود عملکرد مجاری تنفسی و ریه

 در آزمایشی که سال 2006 انجام شد، اثر رویبوس بر عملکرد نای و دریچه قلب خوکچه هندی مطالعه شد. در بین ترکیبات خالص رویبوس که مورد آزمایش قرار گرفتند، کریسوریول، اثر برونکودیلاتوری (موثر در درمان اختلالات تنفسی) انتخابی نشان داد. این ماده، یک فلاونوئید بیواکتیو است که به دلیل فعالیت آنتی اکسیدان، ضدالتهاب، ضدتومور و ضدمیکروب شناخته شده است. بر اساس نتایج حاصل، اثر برونکودیلاتوری چای رویبوس در درجه اول، از طریق فعال شدن کانال پتاسیم ایجاد می شود.

6- بهبود عملکرد قلب و عروق

نتایج پژوهشی که در سال 2011 در ژورنال Phytomedicine منتشر شد و در آن، اثر رویبوس بر عملکرد قلب موش های ویستار نر مطالعه شد، بیانگر اثر مثبت رویبوس بر عملکرد قلب بود. در این آزمایش، عصاره آبی رویبوس و چای سبز به مدت هفت هفته به موش ها خورانده شد و سپس، عملکرد قلب آنها بررسی شد. به نظر محققان، اثر مثبت عصاره آبی رویبوس بر قلب، به دلیل محتوای فلاونول رویبوس است که اثر بازدارندگی بر آپوپتوز (مرگ سلولی) دارد. داده های حاصل از آنالیز کمی آنتی اکسیدان ها در این آزمایش نشان می دهند که مقدار فلاونوئید فلاونول در رویبوس، بیشتر از مقدار آن در چای سبز است. بر اساس نظر محققان، ممکن است فلاونوئیدها از طریق تعدیل گلوتاتیون و سیستم های آنزیمی مرتبط با گلوتاتیون، نقش دفاعی آنتی اکسیدانی در سلول داشته باشند. همچنین رویبوس، به دلیل اثر بهبود دهنده ای که بر پروفایل چربی دارد، با کاهش LDL و افزایش HDL، سبب پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلب و عروق می شود.

7- رفع گرفتگی عضلات

چای رویبوس به میزان زیادی برای رفع اسهال و اسپاسم های شکمی استفاده شده است. در آزمایشی که در سال 2006 انجام شد و نتایج آن در ژورنال Basic and Clinical Pharmacology and Toxicology انتشار یافت، مشاهده شد که عصاره آبی رویبوس اثر آرامش بخش بر انقباضات ژژونوم (بخشی از روده کوچک) خرگوش داشت. اثر چای رویبوس بر اسهال،در موش های سوری نیز بررسی شد و چون ناراحتی اسهال به دلیل ایجاد انقباضات، ایجاد می شود، گفته می شود اثر ضد اسهال رویبوس، به دلیل اثر آن در کاهش انقباضات است.

علاوه بر این، عدم وجود کافئین (که محرک ترشح مواد لوله گوارش است) در این چای، آن را به نوشیدنی مناسبی برای سیستم گوارش تبدیل کرده است. فلاونوئیدها به عنوان ترکیبات ضد اسپاسم، به خوبی شناخته شده اند و حضور این ترکیبات از جمله کوئرستین، روتین، اورینتین و لوتئولین در چای رویبوس، در تاثیر مفید این چای بر دستگاه گوارش نقش دارند. افزون بر این، محتوای تانن رویبوس هم نقش موثری در کاهش اسهال دارد.

8- تقویت سیستم ایمنی بدن

محققان ژاپنی در سال 2006 آزمایشی به منظور ارزیابی خاصیت آنتی اکسیدانی رویبوس و اثر آن بر سیستم ایمنی انجام دادند که نتایج آن در ژورنال Physiology Research منتشر شد. در این آزمایش، اثر آنتی اکسیدانی رویبوس بر کاهش تنش اکسیداتیو در موش های صحرایی دیابتی شده، بررسی شد. یافته ها نشان دادند که کاربرد عصاره آبی چای رویبوس از میزان مالون دی آلدهید در پلاسما و بافت های گوناگون کاست.

در بسیاری از مطالعات، بیان شده است که افزایش اکسیداسیون گلوکز سبب افزایش تولید رادیکال های آزاد و گونه های دیگر فعال اکسیژن مانند H2O2 و پراکسیدهای آلی می شود. عصاره آبی رویبوس در این پژوهش، سبب کاهش غلظت پلاسمایی تری آسیل گلیسرول، کلسترول کل، کراتینین و آمینوترانسفرازها (ALT و AST) شد که این اثر می تواند به دلیل اثر این آنتی اکسیدان ها در محافظت از کبد باشد.

9- تسریع کاهش وزن

 بر اساس پژوهشی که در ژورنال Journal of African Association of Physiological Science به آن اشاره شده است، چای رویبوس می تواند از طریق کاهش جذب غذا، در کاهش وزن موثر باشد. چای رویبوس سبب کاهش ترشح لپتین، بازدارندگی از آدیپوژنز (چربی زایی) و تغییر متابولیسم آدیپوسیت ها (سلول های چربی) می شود. در این آزمایش، ترکیبات اصلی عصاره، اورینتین، ایزواورینتین و کوئرستین بودند.

10- تنظیم فشار خون

آن گونه که در ژورنال Journal of African Association of Physiological Science منتشر شده است، چای رویبوس می تواند در کاهش فشار خون نقش داشته باشد. در این پژوهش، در شرایط آزمایشگاهی (in vitro)، چای رویبوس غنی از آسپالاتین، سبب افزایش معنی داری در تولید نیتریک اکسید در سلول های اندوتلیال انسانی شد (این امر باعث آرامش عروق خونی و پیشگیری از افزایش فشار خون می شود) ولی تغییری در میزان ACE (آنزیم مبدل آنژیوتانسین، که باعث افزایش فشار خون می شود) ایجاد نکرد. نکته جالب اینجاست که در یک آزمایش بالینی که روی انسان انجام شد، رویبوس به میزان 6 درصد اثر بازدارندگی روی این آنزیم نشان داد. می توان این یافته ها را با اثر نیتریک اکسید بر آنزیم ACE مرتبط دانست.

دانستنی های دمنوش رویبوس:

  • در طی جنگ جهانی دوم، چای رویبوس به جایگزین مهمی برای چای معمولی تبدیل شد، چون در آن زمان حمل و نقل چای از آسیا تقریبا غیر ممکن بود.
  •  در سال 1968، فردی به نام آنیک ترون کتابی درباره فواید چای رویبوس برای سلامتی، به ویژه درمان کولیک در نوزادان، نوشت.
  • خاصیت آنتی اکسیدانی رویبوس بسیار زیاد است و از این نظر، در رتبه بعد از چای سبز قرار می گیرد.
  • برگ های چای رویبوس سبز هستند و وقتی طی فرآوری، تخمیر می شوند به رنگ قرمز در می آیند.
  • چای رویبوس، در انواع سبز، تخمیر شده و طعم دار شده (به عنوان مثال، با نعناع، وانیل، بابونه و کارامل) وجود دارد.
  • رویبوس، مانند چای ترش، چای قرمز هم نامیده می شود.
  • تفاوت رویبوس با چای های دیگر در این است که رویبوس فاقد کافئین است و مقدار تانن های آن کمتر از انواع دیگر چای است.

دمنوش شنبلیله و گزنه و گشنیز کیسه ای نیوشا

33,000 تومان
  •  کاهش دردهای قاعدگی
  •  تسکین علائم یائسگی
  •  تنظیم قند خون
  •  تنظیم کلسترول خون
  •  افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی
  •  تقویت سیستم ایمنی بدن
  •  بهبود عملکرد غده تیروئید
  •  بهبود کم خونی
  •  ضد سرطان
  •  تسکین زخم معده
  •  بهبود عملکرد کلیه
  •  افزایش شیر مادران
  •  تنظیم فشار خون
  •  ادرارآور
  •  تقویت استخوان ها و مفاصل
  •  تسریع کاهش وزن
  •  ضد التهاب
  •  رفع یبوست
  •  افزایش قدرت باروری
  • بهبود عملکرد قلب و عروق
  •  بهبود عملکرد کبد
  •  بهبود عملکرد دستگاه گوارش
  •  تنظیم فشار خون
  •  ضد آلرژی
  •  بهبود عملکرد مجاری ادراری
  •  کاهش اضطراب و استرس
  •  ضد افسردگی
  •  بهبود کیفیت خواب
  •  ضد تشنج
  •  ضد میکروب
  •  بهبود عملکرد مغز
  •  ضد درد
  •  ترمیم و جلوگیری از پیری پوست
  •  تنظیم ضربان قلب
  •  بهبود عملکرد عصبی – شناختی

مخلوط چای سبز و سیب ترش کیسه ای نیوشا

34,000 تومان

1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی

سیب ترش منبعی غنی از فلاونوئیدها به ویژه سیانیدین و اپی کاتچین است. ویتامین Cو فلاونوئیدهای این میوه آنتی اکسیدان های قوی هستند که بدن را از آسیب رادیکال های آزاد محافظت می کنند و بدین ترتیب از خطر ابتلا به بیماری های قلبی، دیابت و ... می کاهند

2- تسریع کاهش وزن میزان کالری سیب ترش کم است و وجود فیبر زیاد در آن هم به کاهش وزن کمک می کند. فیبر محلول در قسمت نرم میوه، آب را در روده جذب می کند و ماده ای ژل-مانند تشکیل می دهد که از سرعت هضم می کاهد. چنانچه هنگام عصر یا دقیقاً پیش از غذا سیب ترش مصرف کنید، مدت زمان بیشتری احساس سیری خواهید کرد. در دانشگاه واشنگتن تحقیقی انجام شد و محققان هفت نوع سیب به موش های چاق خوراندند و مشاهده کردند در موش هایی که سیب گرانی اسمیت می خوردند، ترکیب باکتریایی مدفوع تغییر کرد و شبیه ترکیب باکتری ها در مدفوع موش های لاغر شد. اهمیت این یافته در آن است که جمعیت باکتری دستگاه گوارش در موش های لاغر و چاق متفاوت است و این امر درباره ی انسان ها هم صدق می کند. با مصرف سیب ترش، نسبت باکتری هایی مثلE. Coli مشابه نسبت آنها در موش های لاغر شد و سیب ترش بیش از دیگر انواع سیب این اثر را داشت. به گفته ی محققان، فیبر و پلی فنل های این نوع سیب حتی پس از اینکه در معرض جویدن، اسیدهای معده و آنزیم های هضم قرار گیرند، سالم باقی می مانند. وقتی این ترکیبات به روده می رسند، بوتیریک اسید تولید می کنند که منجر به توسعه ی جمعیت باکتری های مفید می شود. این تعادلِ مجددِ جمعیت میکروبی روده، سبب کاهش وزن می شود به همین دلیل می گوییم، مصرف سیب ترش در کاهش وزن موثر است. 3- تنظیم فشار خون محققان دانشگاه میشیگان در گزارشی بیان کردند که سیب می تواند تنش اکسیداتیو، فشار خون و میزان کلسترول را کاهش دهد. آنها در پژوهشی منتشر نشده، ابتدا باعث چاقی در موش های سوری شدند و سپس به نیمی از موش ها سیب خوراندند. در پایانِ مطالعه، گروهی که سیب خورده بودند کمتر در خطر ابتلا به بیماری قلبی بودند و سطح کلی سلامتی شان بالاتر بود. 4- تنظیم قند خون بر اساس تجربیات گزارش شده، سیب ترش می تواند قندخون را در تعادل نگه دارد که این امر برای افراد مبتلا به دیابت یا در معرض ریسکِ ابتلا به این بیماری مهم است. فیبرِ سیب ترش، جذب قند در روده ی کوچک را به تأخیر می اندازد و از خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می کاهد. به گزارش سایت Best Health Magazine، احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 در زنانی که روزانه یک عدد سیب می خورند، 30 درصد کمتر از دیگران است. 5- بهبود عملکرد قلب و عروق میزان پتاسیم سیب گرانی اسمیت، بیشتر از دیگر انواع سیب است. پتاسیم الکترولیتی است که مایعات درون و اطراف سلول را در تعادل نگه می دارد. این امر برای جریان الکتریکی درون بدن که باعث تپیدن قلب می شود ضروری است. به همین دلیل مصرف این میوه را برای سلامت قلب مفید می دانند. برپایه ی تحقیقی که روی انسان ها انجام و نتایج آن در Journal of Functional Foods منتشر شد خوردن روزانه ی سیب توانست از سختی سرخرگ ها بکاهد. در افرادی که به مدت چهار هفته هر روز سیب می خوردند، اکسیداسیون LDL(کلسترول بد)کاهش یافت. با توقف این اکسیداسیون، از ایجاد پلاک (تجمع چربی در عروق) و بروز ناراحتی قلبی جلوگیری می شود. در واقع، افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب که رژیم سیب دریافت کردند شاهد بهبود وضعیت سرخرگ ها بودند. 6- تقویت حافظه کوئرستین که از ترکیبات سیب ترش است، یک آنتی اکسیدان قوی است که اثر آن در برابر رادیکال های آزاد می تواند قوی تر از ویتامین C باشد. برمبنای نتایج حاصل از پژوهشی که در ژورنال Journal of Agricultural and Food Chemistry منتشر شد، کوئرستین قادر بود بهتر از ویتامین C در برابر تنش اکسیداتیو، از اعصاب محافظت کند. برداشت برخی اینگونه است که این امر می تواند بدین معنی باشد که کوئرستین احتمال پیشرفت اختلالات اعصاب مثل آلزایمر و پارکینسون را کاهش می دهد. 7- ضد سرطان محققان در ژورنال APTEFF نتایج بررسی اثرِ کاربرد سیب ترش بر سلول های سرطانی را منتشر کردند. آنها با بررسی اثر سیب ترش بر سه رده ی سلول سرطانی HeLa، MCF7 و HT-29 مشاهده کردند که سیب ترش مانع از تکثیر این سلول ها شد و بیشترین بازدارندگی مربوط به رده ی سلولی HeLa بود. نویسندگان این مقاله معتقدند ترکیبات فنلی سیب ترش( با خاصیت آنتی اکسیدانی قوی)، می توانند بر سیستم اکسیداسیون و احیاء تأثیر گذاشته و از تکثیر سلول ها بکاهند. پژوهشگران دیگری، بازدارندگی از تکثیر سلولی را به مقادیر ویتامین C و برخی کارتنوئیدها و آنتوسیانین ها نسبت داده اند.

مخلوط چای سیاه و توت فرنگی کیسه ای نیوشا

34,000 تومان

1- بهبود عملکرد قلب و عروق

پژوهشی در دانشکده ی بهداشت دانشگاه هاروارد انجام شد که نتیجه ی آن را مجله ی کالج آمریکایی تغذیه منتشر کرد. برمبنای این پژوهش مصرف توت فرنگی خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد. این پژوهش روی 27 هزار زن در یک دوره ی ده ساله انجام شده است و نشان می دهد که خطر ابتلا به بیماری های قلبی ـ عروقی در زنانی که در هفته دو وعده یا بیشتر توت فرنگی مصرف می کنند، 14 درصد کمتر از کسانی است که این میوه را مصرف نمی کنند. براساس نتایج این پژوهش، سطح کلسترول کل و لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL) هم با مصرف توت فرنگی کاهش یافت.

پژوهشی دیگر، روی افراد داوطلب نشان داد که مصرف روزانه 500 گرم توت فرنگی به مدت 1 ماه سطح کلسترول کل، لیپوپروتئین با چگالی کم و سطح تری گلیسیرید و همچنین سطح سرم مالون دی آلدهید را در مقایسه با حالت پیش از مصرف به طرز چشمگیری کاهش می دهد. برپایه ی این بررسی آنتوسیانین های توت فرنگی، ظرفیت آنتی اکسیدانی پلاسما و حذف رادیکال های آزاد را افزایش داد و سطوح ویتامینی هم، پس از مصرف توت فرنگی به میزانی چشمگیر، افزایش یافت. در این بررسی نشان داده شد که مصرف توت فرنگی از همولیز (تخریب و شکسته شدن گلبول های قرمز) خود به خودی و اکسیداتیو به میزان چشمگیری می کاهد.

 مطالعه ای در دانشگاه هاروارد نشان می دهد که مصرف منظم توت فرنگی، خطر ابتلا به حمله ی قلبی در زنان جوان و میانسال که در هفته حداقل 3 وعده توت فرنگی مصرف کرده اند را به میزان 32 درصد کاهش می دهد. کوئرستین، فلاونوئید توت فرنگی است که خاصیت ضدالتهاب طبیعی دارد و خطر ابتلا به آترواسکلروز(تصلب شرایین) و همچنین آسیب های ناشی از لیپوپروتئین با چگالی کم و کلسترول را کاهش می دهد.

2- تنظیم قند خون

یک پژوهش در سال 2011 نشان می دهد که مصرف حدود 37 عدد توت فرنگی در روز به طور چشمگیری عوارض بیماری دیابت مثل بیماری های کلیوی و نوروپاتی را کاهش می دهد. شاخص قند خون در میوه ی توت فرنگی بسیار پایین است، از این روی نسبت به سایر میوه ها برای بیماران مبتلا به دیابت مناسب تر است. برپایه ی پژوهشی دیگر، فیستین توت فرنگی خطر ابتلا به بیماری های کلیوی در موش های مبتلا به دیابت را کاهش می دهد. پژوهشی در کشور فنلاند هم بیانگر آن است که مصرف توت فرنگی همراه با نان سفید پاسخ گلیسمی (تغییر میزان قند خون پس از مصرف مواد غذایی حاوی کربوهیدرات) را در این افراد به میزان 36 درصد در مقایسه با زنانی که فقط نان خورده بودند، افزایش داد. نتایج نشان می دهد که پلی فنول های توت فرنگی سرعت شکستن و جذب کربوهیدرات ها و نیاز به انسولین برای تنظیم قند خون طبیعی را کاهش می دهد.

3- تسریع کاهش وزن

براساس مقاله ی منتشر شده در کتاب رژیم غذایی مقاوم به چربی، مصرف توت فرنگی ترشح هورمون ادیپونکتین و لپتین را افزایش می دهد. هر دوی این هورمون ها، هورمون های متابولیک و چربی سوز هستند. نتیجه ی ترشح این هورمون ها افزایش سوخت و ساز و از دست دادن وزن است.

پژوهش های دیگر نشان می دهد که توت فرنگی هضم غذاهای نشاسته دار را کاهش می دهد و این بدین معنی است که قندخون پس از مصرف غذا کنترل می شود و در نتیجه اشتیاق به مصرف مواد قندی کاهش می یابد. پلی فنول های توت فرنگی ترشح آنزیم هضم کننده ی نشاسته را کاهش می دهند. این گیاه، عملکرد هورمون های موثر بر کاهش وزن را هم، بهبود می دهد.

4- بهبود عملکرد مغز

دیوور و همکاران، سال 2012 پژوهشی روی 16 هزار زن در یک دوره ی 6 ساله، انجام دادند. نتیجه ی این پژوهش، تأثیر مصرف توت فرنگی بر حافظه ی این افراد را نشان می دهد. برپایه ی نتایج پژوهش، نرخ کاهش حافظه در افرادی که توت فرنگی بیشتری مصرف کرده بودند(به طور متوسط 200 گرم در هفته)، به طور چشمگیری، کندتر از افرادی بود که این میوه را کمتر مصرف کرده یا از مصرف آن چشم پوشی کرده بودند. بر همین مبنا، مصرف توت فرنگی، حافظه را نسبت به سن به میزان 2 سال و نیم جوانتر می کند. پژوهشگران، بر این باورند که بهبود حافظه در این افراد، به دلیل وجود فلاونوئیدهای توت فرنگی است.

پژوهش دیگری نشان داد که مصرف این میوه، از خطر ابتلا به بیماری آلزایمر هم می کاهد. مطالعه ای در سال 2014 روی موش های آزمایشگاهی نشان داد که فلاونوئید فیستین توت فرنگی، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در موش های دارا و فاقد ژن آلزایمر را، کاهش می دهد

5- حفظ سلامت دهان و دندان در سال 2009 پژوهشی منتشر شد که نشان می دهد پلی فنول های توت فرنگی از شکستن نشاسته در دهان، چسبیدن مواد قندی به دندان ها، ایجاد پلاک و  پوسیدگی دندان و بروز بیماری های لثه بر اثر فعالیت باکتری ها جلوگیری می کند. بر مبنای پژوهشی دیگر، اسید مالیک توت فرنگی به سفید شدن دندان ها کمک می کند. 6- ضد سرطان پژوهشی منتشر شده در مجله ی بین المللی سرطان نشان می دهد که عصاره ی توت فرنگی رشد تومورهای ریه در موش های در معرض دود سیگار را مهار می کند. سال 2012 یک کارآمایی بالینی در چین نشان داد که توت فرنگی منجمد، از سرطان مری پیشگیری می کند. برمبنای همین پژوهش توت فرنگی، از بدن در برابر سرطان های دیگری مانند دهان، سینه و دهانه ی رحم هم محافظت می کند. مطالعات دانشگاه ایلی نوی آمریکا، نشان می دهد که اسید الاژیک توت فرنگی رشد سلول های سرطانی را مهار می کند. لوتئین این گیاه هم، با رادیکال های آزاد مبارزه کرده و آثار منفی آن ها را به حداقل می رساند.

دمنوش خالص چای ترش کیسه ای نیوشا

35,000 تومان
  • زنان اهل تاهیتی و هاوایی گل چای ترش را به نشانه ی این که مجرد هستند، پشت گوش راستشان قرار می‏ دهند. اگر این گل پشت گوش چپ قرار گیرد، نشانه ی تأهل آنها است.
  • مصریان برای خنک نگه داشتن بدن در اقلیم گرم سرزمینشان، چای ترش می نوشند.
  • مردم سودان و مصر در نُطق های مراسم عروسی و گردهمایی های فامیلی، چای ترش می نوشند.
  • از روغن گل و برگ چای ترش برای تقویت رشد مو و جلوگیری از ریزش آن استفاده می شود. این روغن را پیش از استحمام روی پوست سر ماساژ می دهند.
  • در طب سنتی از چای ترش برای درمان فشارخون بالا، بیماری های کبد و تب استفاده می‏ شد. در طب سنتیِ آفریقا این گیاه برای درمان سرفه و گلودرد و همچنین به عنوان آنتی‏ باکتری، مدرّ، ضد اسپاسم و از بین برنده ی زرداب و صفرا مصرف می شود. در طب سنتی تایلند چای ترش را برای درمان سنگ کلیه به کار می برند. از گل های چای ترش برای سرماخوردگی، بی اشتهایی و به عنوان مدر و تا حدی ملین استفاده می شود. همچنین این گیاه در طب چینی برای درمان دمل، تورم، التهاب پوستی و زونا به کار می رود.

دمنوش خالص زیره سبز مثلثی نیوشا

35,000 تومان
  • افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی
  • ضد میکروب
  • تسریع کاهش وزن
  • بهبود عملکرد دستگاه گوارش
  • ضد سرطان
  • تنظیم قند خون
  • تقویت استخوان ها و مفاصل
  • تنظیم کلسترول خون

مخلوط چای سبز و آلوورا و عسل کیسه ای نیوشا

38,000 تومان

1- تسریع کاهش وزن

براساس نتایج تحقیقی که در ژورنال Nutrition منتشر شد، مصرف کمپلکس ژل آلوورا میزان وزن و چربی را در افراد چاق مبتلا به پیش دیابت کاهش داد. همچنین در ژورنال Obesity Research and clinical Practice نتایج آزمایشی منتشر شد که نشان داد فیتواسترول‌های آلوورا تجمع چربی احشایی را در رت‌های چاق دیابتی کاهش داد و می‌تواند برای بهبود چربی خون بالا (هیپرلیپیدمی) و قند خون بالا (هیپرگلیسمی) مفید باشند.

2- ترمیم و جلوگیری از پیری پوست

آلوورا با افزایش بیان ژن پروکلاژن نوع 1(پروتئین کلاژن که باعث حفظ ساختار بافت‌ها می‌گردد، از پروکلاژن ساخته می شود) چروک‌های پوست و حالت کشسانی آن را در انسان بهبود می‌بخشد.

همچنین، گزارش شده است که ژل آلوورا اثر حفاظتی در برابر آسیب امواج به پوست دارد. نقش دقیق آلوورا  شناخته نشده، اما پس از مصرف ژل آلوورا آنتی اکسیدان پروتئینی به نام متالوتیونین در پوست تولید می‌شود که باعث حبس رادیکال‌های هیدروکسیل و جلوگیری از تخریب آنزیم سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز در پوست می شود.

اثر این گیاه بر درمان زخم به ترکیب مانوز-6- فسفات نسبت داده می شود. همچنین آلوورا با افزایش سطوح هیالورونیک اسید و درماتان سولفات، که سنتز کلاژن و فعالیت فیبروبلاست را تحریک می‌کنند، باعث بهبود زخم می‌شود.

 3- تنظیم کلسترول خون

نتایج مطالعه‌ای که در سال 2010 به منظور بررسی اثر عصاره ژل آلوورا بر پروفایل چربی در رت‌های ویستار انجام شد و در ژورنال Nigerian Journal of Physiological Sciences به چاپ رسید، نشان داد رت‌هایی که ژل آلوورا را دریافت کرده بودند، کاهش معنی‌داری در مقدار کلسترول کل، تری‌گلیسریدها و نسبت کلسترول- کلسترول بد (LDL) پلاسما نشان دادند. همچنین نسبت کلسترول- کلسترول خوب (HDL) در این موش‌ها افزایش یافت. در پژوهش دیگری که نتایج آن در ژورنال Clinical and Experimental Pharmacology and Physiology انتشار یافت، مشاهده شد که در رت‌های دیابتی شده با استرپتوزوتوسین، مصرف خوراکی عصاره ژل آلوورا با دوز روزانه 300 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به مدت 21 روز، به طور قابل توجهی میزان قند خون در حالت ناشتا و کلسترول، تری گلیسریدها، اسیدهای چرب آزاد و فسفولیپیدهای پلاسما و بافت‌ها (کبد و کلیه) کاهش یافتند.

4- افزایش نشاط و انرژی

آلوورا باعث بهبود گردش خون و اکسیژن رسانی بهتر به سلول‌ها، ایجاد شادابی و برطرف شدن خستگی‌ها می‌شود، سطح انرژی را بالا می‌برد و حس خوبی به فرد می‌دهد. آب آلوورا یک آنتی اکسیدان قوی است که آسیب سلولی در زمان استرس را کاهش می‌دهد و تغییرات بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی بدن را در این حالت به حداقل می‌رساند.

5- تنظیم قند خون

آلوورا از زمان های قدیم در بسیاری از نقاط دنیا از جمله آمریکای لاتین برای درمان دیابت شیرین (DM) استفاده می شد. گزارش شده است که استفاده ی بلند مدت از ژل آلوورا سبب تعدیل مقدار قند خون در افراد ۳۵ تا ۶۵ ساله می‌شود. هر چند مطالعات نتایج امیدبخشی درباره‌ی استفاده از آلوورا برای کاهش قند خون حاصل کرده‎اند، نیاز است که این اثر با انجام آزمایش‌های دوسوکور و تصادفیِ بیشتر، تأیید شود. فیتواسترول‌ها و سایر عناصر کم مقدار موجود در آلوورا در کاهش قند خون بر اثر مصرف ژل این گیاه نقش دارند. در مدل‌های جانوری هم دیده شد که آلوورا سبب کاهش مقاومت به انسولین می‌شود.

6- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

آلوورا برای درمان اختلالات معده و روده بسیار استفاده می شده است ولی درباره ی اثر آن مدارک متناقضی وجود دارد. در تحقیقی که اخیرا برای بررسی اثر آلوورا در درمان کولیت زخمی انجام شد نتایجی امیدبخش، هرچند غیرقطعی، به دست آمد. محققان پیشنهاد دادند آزمایش های کنترل شده ی بیشتر و وسیع تری در این زمینه انجام شود.

در آزمایشی که روی رت‌ها انجام شد، آلوورا اثری مشابه داروی امپرازول در بهبود زخم معده داشت. عصاره‌ی آلوورا از ترشح اسید در معده جلوگیری می‌کند که می‌تواند به سبب حضور لکتین‌ها در این گیاه باشد. استعمال آلوورا با افزایش مقاومت موکوس باعث کاهش میزان زخم می‌شود.

7- افزایش قدرت باروری

اثر عصاره ی هیدروالکلی گیاه آلوورا بر میزان هورمون های جنسی موش های صحرایی بررسی شد و نتایج نشان داد که این عصاره سبب افزایش غلظت سرمی هورمون استروژن شد. بنابر نتایج این مطالعه، عصاره‌ی آلوورا با دارا بودن ترکیبات فیتواستروژنی از جمله بتاسیتوسترول، خاصیت استروژن‌زایی دارد و می‌تواند بر میزان هورمون استروژن بیفزاید.

در پژوهش دیگری تزریق عصاره‌ی آلوورا به موش‌های سوری سبب افزایش اسپرماتوسیت‌های اولیه، میانگین وزن بیضه و هورمون تستوسترون در این حیوانات شد. محققان این اثر آلوورا را وجود عوامل آنتی آپوپتوز در عصاره‌ی این گیاه می‌دانند که سبب افزایش تعداد اسپرم می‌شود. همچنین با توجه به اینکه فلاونوئیدها و ویتامین‌های A، C و E آلوورا، قادر به کاهش تولید رادیکال‌های آزاد اکسیژن هستند، از روند تولید اسپرم و سلامت آن‌ها در برابر استرس اکسیداتیو محافظت می‌کنند.

8- ضد سرطان

محققان با بررسی اثر آلوورا بر سرطان سینه در موش‌های آزمایشگاهی مشاهده کردند که این گیاه میزان COX-2 و NMP-9 (پروتئین‌های وابسته به سیستم سیکلواکسیژناز) را کاهش داد. افزایش این دو ترکیب از علایم تشخیصی اولیه در سرطان سینه هستند. براساس نظر محققان احتمالا آلوورا می‌تواند مسیر سیکلواکسیژناز-2 (مسیر تولید عوامل التهابی در بدن) را مهار کند.