نمایش 1–8 از 34 نتیجه

مشاهده فیلترها
نمایش 9 24 36

مخلوط چای سبز و بهارنارنج کیسه ای نیوشا

28,000 تومان

1- تنظیم ضربان قلب

در پژوهشی اثر غلظت‌های مختلف اسانس این گیاه، روی خواص الکتروفیزولوژیک گره دهلیزی بطنی (جریان الکتریکی در قلب پس از عبور از دهلیزها و رسیدن به بطن ها باید از ساختاری به نام گره ی دهلیزی- بطنی عبور کند) با کمک مدل گره دهلیزی- بطنی و همچنین نقش حفاظتی اسانس بهارنارنج در آریتمی (ضربان نامنظم قلب) در خرگوش مطالعه شد. سه گروه مورد آزمایش قرار گرفتند که در هر گروه 6 و جمعا 18 خرگوش بررسی شد. نتایج این تحقیق بیانگر تأثیر معنی‌دار غلظت‌های مختلف عصاره‌ی گیاه در افزایش پارامترهای الکتروفیزولوژیک پایه‌ی (زمان هدایت دهلیزی- بطنی، زمان تحریک ناپذیری کارکردی) گیاه است. به صورتی که زمان هدایت دهلیزی- گره‌ای در غلظت 0/3 (میلی لیتر بر لیتر) از 3/6±32/6 میلی ثانیه به  6/08 ±40 میلی ثانیه و زمان FRP (زمان تحریک ناپذیری کارکردی) از  5/1±147 به 3/6±166/6 میلی ثانیه افزایش معنی‌داری نشان داد. این تحقیق نشان می‌دهد که بهارنارنج به تنظیم ضربان قلب کمک می‌کند.

2- کاهش اضطراب و استرس

در مطالعه‌ای بالینی، اثر عصاره‌ی بهارنارنج بر استرس در زنان نخست‌زا بررسی شد. نتایج این آزمایش نشان داد که رایحه درمانی با بهارنارنج، سبب کاهش اضطراب زایمان می‌شود. اسانس‌های روغنی با تحریک مسيرهای بویایی در سيستم ليمبيک مغز، باعث بهبود روحيه و کاهش سطح اضطراب در طول زایمان می‌شود. این اسانس‌ها، از راه تنفس جذب می‌شوند و می‌توانند بر آنزیم‌ها، کانال‌ها و گيرنده‌های یونی اثر بگذارند، منجر به تحریک مغز، تسكين اضطراب و افزایش جریان خون مغز شوند و آثار ضد افسردگی داشته باشند. این اسانس‌های روغنی قادرند از طریق تنفس، از سد خونی - مغزی عبور کرده و با گيرنده‌های سيستم عصبی مرکزی وارد عمل شوند.

اخلاقی و همکاران مطالعه‌ای با هدف بررسی مقایسهی اثر بهارنارنج و دیازپام در کاهش اضطراب پیش از عمل جراحی انجام دادند. تعداد 60 بيمار 48-14 ساله‌ی مراجعه کننده برای عمل جراحی انتخاب و بطور تصادفي به دو گروه 30 نفره تقسيم شدند. 2 ساعت پیش از عمل به گروه 1، میزان 100 سی سی عرق بهارنارنج و به گروه 2 محلول يک عدد قرص 5 میلی‌گرم  ديازپام در100 سی‌سی آب بصورت خوراکی داده شد. ميزان اضطراب بيماران و علائم حياتی آنها را پیش و دو ساعت پس از دريافت دارو ثبت کردند. نتایج نشان داد که ميزان اضطراب پس از مصرف دارو، در هر دو گروه مصرف کننده‌ی عرق بهارنارنج و مصرف کننده‌ی دیازپام کاهش یافت. با توجه به  این نتايج، می‌توان بهارنارنج را يک پيش داروی مؤثر برای کاهش اضطراب بيماران پیش از عمل جراحی دانست.

3- تنظیم فشار خون

پژوهشی که سال 2012 در نشریه‌ی Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine  منتشر شد، آثار استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج بر پرفشاری خون و سطح کورتیزول بزاق در 83 فرد مبتلا به فشار خون بالا به مدت 24 ساعت را بررسی کرده است. برپایه‌ی این پژوهش، استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج به‌طور چشمگیری فشار سیستولیک و دیاستولیک خون را کاهش می‌دهد. غلظت کورتیزول بزاقی (هورمون کورتیزول در واکنش به استرس ترشح می‌شود) هم به میزان چشمگیری کاهش یافت. این مطالعه نشان می‌دهد که استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج تأثیر مثبتی بر فشار خون و کاهش استرس دارد.

4- ضد میکروب

براساس تحقیقات، اسانس روغنی بهارنارنج خاصیت ضد میکروبی و آنتی اکسیدانی دارند. پژوهشی منتشر شده در مجله Pakistan Journal of Biological Sciences نشان می دهد که اسانس روغنی بهارنارنج به جزء باکتری استافیلوکوکوس اورئوس، در برابر سایر باکتری‌های مورد آزمایش (به خصوص باکتری سودوموناس آئروژینوزا)، همچنین دو نوع مخمر و سه نوع قارچِ مورد آزمایش، خاصیت ضد میکروبی دارد. براساس این مطالعه اسانس روغنی بهارنارنج فعالیت ضدقارچی بسیار قوی در مقایسه با آنتی بیوتیک‌ نیستاتین (آنتی بیوتیک استاندارد) نشان داد.

مخلوط چای سبز و نعناع فلفلی کیسه ای نیوشا

30,000 تومان
1- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

مقاله ی منتشر شده در مجله ی Nutrition Bytes با عنوان "نقش گیاه نعناع فلفلی در سندروم روده ی تحریک پذیر" نشان می دهد که گیاه نعناع فلفلی ترکیبات ضد انقباضی دارد. سودمندی نعناع فلفلی به عنوان یک داروی جایگزین برای بهبود سندروم روده تحریک پذیر (IBS) در آزمایشات درون شیشه ای (in vitro) و مطالعات بالینی مشاهده شده است. مطالعات in vitro نشان داده اند که نعناع فلفلی به دلیل توانایی بستن کانال های کلسیم در ماهیچه های صاف، خواص ضداسپاسم دارد. مصرف نعناع فلفلی در بیماران مبتلا به IBS بدون ایجاد هیچ گونه عوارضی، سبب آرامش دستگاه گوارش و کاهش علائم این بیماری شد ولی در برخی بیماران بهودی ایجاد نکرد. به همین دلیل گفته می شود با وجود امیدبخش بودن استفاده از این گیاه برای درمان IBS، انجام مطالعات بیشتری جهت اطمینان از این اثر نعناع فلفلی ضروری است.

2- افزایش ترشح صفرا

در آزمایشی، تزریق عصاره برگ یا ترکیب فلاونوئیدی نعناع فلفلی در حیوانات، سبب افزایش مقدار اسیدهای صفراوی شد. مخلوط فلاونوئیدهای استخراج شده از برگ ها، خاصیت افزایش  صفرا در سگ ها را داشت. فلاوومنتین که یک فلاونوئید استخراج شده از برگ ها است، سبب تحریک ترشح صفرا و ساخت اسیدهای صفراوی در سگ ها شد. استفاده از عصاره اتانولی 30% برگ ها در معده رت ها جریان صفراوی را تا 43% افزایش داد.

3- کاهش سردرد و میگرن

وقتی سردرد یا میگرن دارید، نوشیدن چای نعناع فلفلی از میزان درد می کاهد و جریان خون را بهبود می بخشد. آزمایش ها روی 32 فرد داوطلب نشان داد، مصرف روغن نعناع فلفلی، به طور چشمگیری درکاهش سردرد و علائم آن موثر است. در آزمایش دیگری، مقایسه ی اثر روغن نعناع فلفلی و داروی استامینوفن بر 40 بیمار انجام شد. برمبنای این مقایسه، روغن گیاه نعناع فلفلی، به طور چشمگیری منجر به کاهش سردرد، پس از 15 دقیقه شد و اثر آن مشابه قرص استامینوفن بود.

4- ضد آلرژی

پژوهشی نشان می دهد که ترکیبات استخراج شده از گیاه نعناع فلفلی فعالیت ضد حساسیت دارند. در بین این ترکیبات، دو ترکیب 5و6و4-تری‏ هیدروکسی-7و8و3-‏تری‏ متوکسی‏ فلاون و 5و6-دی ‏هیدروکسی-7و8و3و4-‏تترا متوکسی فلاون، بیشترین خاصیت ضد آلرژی را در برابر آلرژی نوع 1 دارا هستند.

5- ضد میکروب

عصاره نعناع فلفلی دارای خاصیت آنتی باکتریال و ضد ویروس در شرایط in vitro است. در آزمایشی، افزودن پودر برگ نعناع فلفلی به محیط کشت آگار، از رشد باکتری های سالمونلا، استافیلوکوک و ویبریو جلوگیری کرد. عصاره آبی برگ ها  هم از فعالیت تعدادی از ویروس ها از جمله ویروس تبخال در کشت سلولی جلوگیری کرد.

6- رفع گرفتگی عضلات

بر اساس مونوگراف منتشر شده سازمان بهداشت جهانی، نعناع فلفلی در رفع اسپاسم ماهیچه ها موثر است. مصرف عصاره اتانولی 31% برگ نعناع فلفلی با غلظت 10 میلی لیتر بر لیتر، در شرایط in vitro از انقباض ماهیچه های صاف خوکچه هندی که با استیل کولین و هیستامین القا شده بود جلوگیری کرد. این اثر، مشابه اثر 0.13 میلی گرم آتروپین بود. همچنین محلول آبی فلاونوئیدهای استخراج شده از برگ نعناع فلفلی با غلظت 0.5 گرم برگ بر میلی لیتر، از انقباضات ماهیچه ای القا شده با باریم کلراید در ایلئوم خوکچه هندی جلوگیری کرد.

مخلوط چای سیاه و بهارنارنج کیسه ای نیوشا

32,000 تومان

1- تنظیم ضربان قلب

در پژوهشی اثر غلظت‌های مختلف اسانس این گیاه، روی خواص الکتروفیزولوژیک گره دهلیزی بطنی (جریان الکتریکی در قلب پس از عبور از دهلیزها و رسیدن به بطن ها باید از ساختاری به نام گره ی دهلیزی- بطنی عبور کند) با کمک مدل گره دهلیزی- بطنی و همچنین نقش حفاظتی اسانس بهارنارنج در آریتمی (ضربان نامنظم قلب) در خرگوش مطالعه شد. سه گروه مورد آزمایش قرار گرفتند که در هر گروه 6 و جمعا 18 خرگوش بررسی شد. نتایج این تحقیق بیانگر تأثیر معنی‌دار غلظت‌های مختلف عصاره‌ی گیاه در افزایش پارامترهای الکتروفیزولوژیک پایه‌ی (زمان هدایت دهلیزی- بطنی، زمان تحریک ناپذیری کارکردی) گیاه است. به صورتی که زمان هدایت دهلیزی- گره‌ای در غلظت 0/3 (میلی لیتر بر لیتر) از 3/6±32/6 میلی ثانیه به  6/08 ±40 میلی ثانیه و زمان FRP (زمان تحریک ناپذیری کارکردی) از  5/1±147 به 3/6±166/6 میلی ثانیه افزایش معنی‌داری نشان داد. این تحقیق نشان می‌دهد که بهارنارنج به تنظیم ضربان قلب کمک می‌کند.

2- کاهش اضطراب و استرس

در مطالعه‌ای بالینی، اثر عصاره‌ی بهارنارنج بر استرس در زنان نخست‌زا بررسی شد. نتایج این آزمایش نشان داد که رایحه درمانی با بهارنارنج، سبب کاهش اضطراب زایمان می‌شود. اسانس‌های روغنی با تحریک مسيرهای بویایی در سيستم ليمبيک مغز، باعث بهبود روحيه و کاهش سطح اضطراب در طول زایمان می‌شود. این اسانس‌ها، از راه تنفس جذب می‌شوند و می‌توانند بر آنزیم‌ها، کانال‌ها و گيرنده‌های یونی اثر بگذارند، منجر به تحریک مغز، تسكين اضطراب و افزایش جریان خون مغز شوند و آثار ضد افسردگی داشته باشند. این اسانس‌های روغنی قادرند از طریق تنفس، از سد خونی - مغزی عبور کرده و با گيرنده‌های سيستم عصبی مرکزی وارد عمل شوند.

اخلاقی و همکاران مطالعه‌ای با هدف بررسی مقایسهی اثر بهارنارنج و دیازپام در کاهش اضطراب پیش از عمل جراحی انجام دادند. تعداد 60 بيمار 48-14 ساله‌ی مراجعه کننده برای عمل جراحی انتخاب و بطور تصادفي به دو گروه 30 نفره تقسيم شدند. 2 ساعت پیش از عمل به گروه 1، میزان 100 سی سی عرق بهارنارنج و به گروه 2 محلول يک عدد قرص 5 میلی‌گرم  ديازپام در100 سی‌سی آب بصورت خوراکی داده شد. ميزان اضطراب بيماران و علائم حياتی آنها را پیش و دو ساعت پس از دريافت دارو ثبت کردند. نتایج نشان داد که ميزان اضطراب پس از مصرف دارو، در هر دو گروه مصرف کننده‌ی عرق بهارنارنج و مصرف کننده‌ی دیازپام کاهش یافت. با توجه به  این نتايج، می‌توان بهارنارنج را يک پيش داروی مؤثر برای کاهش اضطراب بيماران پیش از عمل جراحی دانست.

3- تنظیم فشار خون

پژوهشی که سال 2012 در نشریه‌ی Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine  منتشر شد، آثار استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج بر پرفشاری خون و سطح کورتیزول بزاق در 83 فرد مبتلا به فشار خون بالا به مدت 24 ساعت را بررسی کرده است. برپایه‌ی این پژوهش، استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج به‌طور چشمگیری فشار سیستولیک و دیاستولیک خون را کاهش می‌دهد. غلظت کورتیزول بزاقی (هورمون کورتیزول در واکنش به استرس ترشح می‌شود) هم به میزان چشمگیری کاهش یافت. این مطالعه نشان می‌دهد که استنشاق اسانس روغنی بهارنارنج تأثیر مثبتی بر فشار خون و کاهش استرس دارد.

4- ضد میکروب

براساس تحقیقات، اسانس روغنی بهارنارنج خاصیت ضد میکروبی و آنتی اکسیدانی دارند. پژوهشی منتشر شده در مجله Pakistan Journal of Biological Sciences نشان می دهد که اسانس روغنی بهارنارنج به جزء باکتری استافیلوکوکوس اورئوس، در برابر سایر باکتری‌های مورد آزمایش (به خصوص باکتری سودوموناس آئروژینوزا)، همچنین دو نوع مخمر و سه نوع قارچِ مورد آزمایش، خاصیت ضد میکروبی دارد. براساس این مطالعه اسانس روغنی بهارنارنج فعالیت ضدقارچی بسیار قوی در مقایسه با آنتی بیوتیک‌ نیستاتین (آنتی بیوتیک استاندارد) نشان داد.

مخلوط چای سیاه و نعناع کیسه ای نیوشا

32,000 تومان

1- بهبود عملکرد دستگاه گوارش

در پژوهشی روی نمونه های حیوانی مشخص شد که منتول نعناع از پوشش داخلی معده در برابر اثرات منفی داروهای مسکن و الکل محافظت می کند و نقش بالقوه ای در جلوگیری از ایجاد زخم معده ناشی از مصرف الکل یا زیاده روی در مصرف مسکن ها دارد. یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی دوسوکور روی 107 خانم که سزارین شده بودند در شهرستان سبزوار انجام شد. پیش از مصرف دارو، صداهای روده شنیده شد. سپس برای بیماران، دارو و دارونما به میزان 40 قطره در 30 سی سی آب در 3 نوبت تجویز کردند. براساس این نتایج، مصرف عصاره ی نعناع خروج گاز از معده را کاهش می دهد.

نورالدینی مطالعه ای با عنوان تأثیر عرق نعناع بر میزان ترشح اسید معده ی موش صحرایی نر در سال 1383 در کاشان انجام داد. این تحقیق روی 60 موش صحرایی نر انجام شد. یافته ها نشان داد، میزان ترشح اسید معده در موش های دریافت کننده ی عرق نعناع کاهش معنی داری نشان می دهد. عرق نعناع با دوز 9 میلی گرم بر کیلوگرم اسید معده را به میزان چشمگیری کاهش داد که با افزایش دوز مصرفی بر تأثیر عرق نعنا، بسیار افزوده شد. نتایج نشان داد که مصرف خوراکی عرق نعناع موجب کاهش برگشت پذیری اسیدمعده ی موش صحرایی می گردد و به کارگیری آن در بیماران مبتلا به مشکلات گوارشی، برای کاهش مصرف آنتی اسید توصیه می شود.

2- ضد التهاب

نتایج پژوهش روی موش های آزمایشگاهی نشان می دهد که نعناع اثر ضددرد دارد. از این روی، مشابه داروی ایندومتاسین(داروی ضد التهاب) عمل می کند.پژوهشی منتشر شده در مجله ی علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان اثر ضددردی و ضد التهابی عصاره ی  نعناع روی موش های آزمایشگاهی را بررسی کرد. در این آزمایش عصاره در دوزهاي20 ،40 ،60 ،90 و120 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت داخل صفاقی به موش ها تزریق شد. سپس اثر ضد درد و ضد التهابی آن با استفاده از تست هاي فرمالین و گزیلن تعیین گردید. نتایج حاصل از تزریق عصاره ی آبی نعناع و مقایسـه ی آنهـا بـا گروه شاهد، تأثیر معنی داري در کاهش التهاب و کاهش درد در فاز مزمن نشان داد. همچنین گزارش شده که منتول موجود در عصاره ی آبی نعناع، جریان و انتقال سیگنال درد را مهار می کند و منجر به کاهش احساس درد می شود. احتمال دارد آثار ضد التهابی عصاره ی نعناع به دلیل مهار سیستم هاي آنزیمی از قبیل مسیرهاي سیکلواکسیژناز و 5 -لیپواکسیژناز در متابولیسم آراشیدونیک اسید(ماده واسطه ی التهاب) باشد.

3-  ضد آندروژن

ازدياد آندروژن، وضعيت پاتولوژيكی در زنان است كه ابتدا به صورت عضلانی شدن بدن بروز می كند. پرمويی رايج ترين عارضه ای است كه همراه ازدياد آندروژن مشاهده مي شود. پژوهش های اخیر در ترکیه نشان داده که دم کرده ی نعناع دارای خواص ضد آندروژنی است. خاصیت ضد آندروژنی نعناع با تأثیر بر استرس اکسیداتیو و کاهش ترشح گنادوتروپین ها از هیپوفیز در ارتباط است. گنادوتروپین ها گیرنده ی پروتئینی را فعال کرده، باعث ارتقاء آنزیم کلسترول سنتتاز می شوند. کلسترول و LH در تولید تستوسترون نقش دارند. نعناع با کاهش دسترسی به کلسترول و  LH، سبب کاهش تستوسترون می شود.

گارنت در سال 2010 در پژوهشی نشان داد که چای نعناع در کاهش آندروژن ها مؤثر است و اثر ضد آندروژنی آن در سندروم تخمدان پلی کیستیک ثابت شد. نتایج این پژوهش نشان داد میانگین تستوسترون آزاد و توتال و دهیدروتستوسترون سولفات به طور معنی داری در گروه دریافت کننده ی نعناع نسبت به دارونما کاهش یافته است.

 آکداگن و همکاران در سال 2007 پژوهشی با عنوان« اثر چای نعناع بر سطوح آندروژن زنان مبتلا به هیرسوتیسم» انجام دادند.41 خانم مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک وارد این پژوهش شدند. این افراد روزانه، به مدت 5 روز، دو فنجان چای نعناع مصرف کردند. نتایج نشان داد پس از مصرف چای نعناع، از میزان تستوسترون آزاد به طور معنی داری کاسته شد. کومار و همکاران در سال 2008 در پژوهشی با عنوان«نعناع و تأثیر آن بر استرس اکسیداتیو هیپوتالاموس و آنتی آندروژنهای بیضه در موش نر و تغییر سطح هورمون ها و آنزیم ها» به این نتیجه رسیدند که نعناع دارای خواصی است که سبب کاهش استرس اکسیداتیوها می شود و بدنبال آن ترشح گنادوتروپین از هیپوفیز کاسته شده ودر نتیجه تولید تستوسترون کم می شود.

4- ضد میکروب

پژوهشی با هدف مطالعه ی«ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی اسانس و عصاره ی آبی نعناع بر رشد باکتری های Escherichia coli ،  Staphylococcus aureus انجام شد. این دو باکتری عامل ایجاد کننده ی بسیاری از آلودگی های باکتریایی در علم پزشکی و صنعت غذایی هستند. در این مطالعه بررسی حساسیت باکتری ها به اسانس و عصاره در سه غلظت صفر ،50 و 100 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که اسانس نعناع از رشد هردو باکتری به طرز چشمگیری جلوگیری می کند. در این بررسی مشخص شد، باکتری Escherichia.coli  حساسیت بیشتری نسبت به عصاره و اسانس نعناع در مقایسه با  Staphylococcus aureus از خود نشان داد، ضمن اینکه افزایش غلظت اسانس و عصاره سبب افزایش اثر بازدارندگی بر رشد باکتری ها می شود به گونه ای که اختلاف معنی داری بین غلظت 50 و 100 است.

سینگ و همکارانش در سال 2011 پژوهشی با عنوان« اثر آنتی اکسیدانی و ضد باکتریايی نعناع» انجام دادند. این پژوهش نشان داد که روغن نعناع اثر ضدباکتریایی قوی داشته که می توان آن را با اثر آنتی بیوتیکی جنتامایسین برابر دانست.پژوهشی دیگر در سال 1999روي 66 نفر با سابقه ی ویروس تبخال انجام گرفت که حداقل چهار بار در سال دچار این بیماري می شدند. نتایج حاکی از آن بود که استفاده از عصاره ی الکلی نعناع باعث مقاومت بیشتر نسبت به این بیماري شد، و دوره ی التیام در بیماران را هم کوتاه تر کرد.

 5- تسکین علائم سرماخوردگی

پژوهش ها نشان می دهد که منتول نعناع داروی طبیعی ضد احتقان است و به از بین بردن مخاط و خلط گلو کمک می کند. منتول همچنین اثر خنک کننده دارد و به ویژه به صورت دمنوش به تسکین گلو درد کمک می کند. همچنین خواص ضد باکتریایی و ضد التهابی نعناع به تسکین التهاب دستگاه تنفسی در افراد مبتلا به آسم و مشکلات تنفسی و تسکین احتقان و سرفه و آلرژی مرتبط با سرماخوردگی کمک می کند. براساس مطالعات مرکز پزشکی دانشگاه مریلند نوشیدن 4 تا 5 فنجان چای نعناع در روز، بین وعده های غذایی، گلودرد و سرفه را تسکین می دهد. پژوهش دیگری نشان می دهد که اسید رزمارینیک نعناع تولید لکوترین را مهار می کند و از خطر ابتلا به بیماری رینیت آلرژیک می کاهد.

 6- ضد درد

مطالعه ی كارآزمايی بالينی دو سوكوری هم، با هدف تعيين تأثیر اسانس نعناع بر شدت درد پس از سزارين، در شهر سبزوار انجام گرفت. در اين تحقيق ١٠٧ زن سزارين شده(٤٧ نفر گروه دارونما،٦٠ نفر گروه دارو) را مطالعه کردند. دارو و دارونما به ميزان ٣ دوز ٤٠ قطره ای هر ٢٠ دقيقه به زنان خورانده شد و با استفاده از مقياس ديداری، ميزان تأثير اسانس نعناع بر شدت درد ارزيابي شد. یافته ها نشان داد كه ميزان شدت درد در گروه دارو نسبت به گروه دارونما در٢٠ دقيقه ی دوم و٢٠ دقيقه ی سوم و ١٢٠ دقيقه پس از مصرف عصاره ی نعناع به طور معني داری كاهش داشت.

مخلوط چای سیاه و بادرنجبویه کیسه ای نیوشا

32,000 تومان

1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی  

اثرات آنتی اکسیدانی بادرنجبویه به سبب وجود ترکیبات فنلی از جمله رزمارینیک اسید در آن است. اثر آنتی اکسیدانی این ترکیبات چند برابر بیشتر از ویتامین C است. ترکیباتی مثل لینولئیک اسید، کارنوسیک اسید، اوروسولیک اسید هم در عصاره ی این گیاه هستند که خاصیت آنتی اکسیدانی دارند.

2- تقویت حافظه

نتایج آزمایشی نشان داد که بادرنجبویه می تواند اختلالات یادگیری ناشی از سرب را بهبود بخشد. خاصیت آنتی اکسیدانی بادرنجبویه و تمایل ترکیبات آن برای باند شدن با رسپتورهای نیکوتینی، موسکارینی و به ویژه کولینرژیک و مهار آنزیم کولین استراز در بافت کورتکس مغز انسان می تواند بر عملکردهای شناختی تأثیر بگذارد و در درمان اختلالات حافظه و سایر بیماری های مرتبط با سیستم عصبی هم مؤثر واقع شود. در آزمایشی دیگر، محققان مشاهده کردند استفاده از بادرنجبویه باعث تقویت حافظه در افراد مبتلا به آلزایمر شد. این اثر بادرنجبویه می تواند به دلیل محتوای آنتی اکسیدان آن باشد.

3- کاهش اضطراب و استرس

رزمارینیک اسید، اورسولیک اسید و اولئانولیک اسید استخراج شده از بادرنجبویه، بازدارنده های فعالیت آنزیم GABA-T (گابا ترانس آمیناز) هستند. محققان، سازوکار عمل آرامش بخشی بادرنجبویه را اثر این گیاه بر مسیر گابارژیک می دانند که در آن، ترکیبات مذکور از فعالیت GABA-T جلوگیری می کنند و سبب بیشتر در دسترس بودنِ GABA(یک میانجی عصبی مهم) در مغز می شوند.

4- ضد تشنج

عصاره ی بادرنجبویه به دلیل دارا بودن ژرانیول با اثرات خواب آوری و ضدتشنجی و همچنین کافئیک اسید با اثرات ضدتشنجی، اثر آرامش بخشی بر سیستم عصبی دارد. آرامش بخشی عصاره ی بادرنجبویه ناشی از عملکرد گابا در سیستم اعصاب مرکزی است که در آن ماده ی مؤثر، به جایگاه بنزودیازپین روی گیرنده ی گابای A متصل می شود. چنین به نظر می رسد که برخی از فلاونوئیدها روی بعضی از نرون های مهاری اثر می کنند و موجب تقویت این سیستم مهاری می شوند.

5- تسکین زخم معده

در آزمایشی، عصاره ی بادرنجبویه باعث بهبود زخم معده در موش های صحرایی شد. مشاهده شد که عصاره ی برگ های این گیاه باعث بروز پاسخ ایمنی در موش می شود. این عصاره با تعدیل سیستم ایمنی می تواند در روند بهبود زخم تاثیرگذار باشد. عصاره ی بادرنجبویه هم، به سبب داشتن خاصیت ضد التهابی می تواند مانع گسترش زخم و کاهش التهاب معده شود. فلاونوئیدها با داشتن خاصیت آنتی اکسیدانی، رادیکال های آزاد را خنثی کرده و به مهار زخم کمک می کنند. فلاونوئیدها زخم های نکروز عمیق را دفع و از ورقه ورقه شدن اپی تلیوم(بافت پوششی) جلوگیری می کنند.

6- بهبود عملکرد کبد

در پژوهشی که نتایج آن درمجله ی زیست شناسی جانوری منتشر شد، عصاره ی بادرنجبویه با کاهش فعاليت آنزیم ALT(آلانین آمینوترانسفراز) اثر محافظتی خود بر کبد را نشان داد. ALT آنزیمی است که به طور طبیعی در کبد وجود دارد و در نتیجه ی آسیب کبدی وارد خون می شود. شاید بتوان گفت این اثر بادرنجبویه به خاطر وجود آنتی اکسیدان ها است زیرا آنتی اکسیدان ها نقش بسیار مهمی در محافظت از اندامهای داخلي بدن به ویژه قلب و کبد دارند.

7- ضد درد

مکمل گياهی بادرنجبویه در آزمایشی توانست در کاهش شاخص التهابی ناشی از دويدن در سرازيری و احساس درد مؤثر باشد. محققان معتقدند بادرنجبویه با بلوك کردن گیرنده های آدنوزینی در انتهای نورون های حسی عضلات، باعث کاهش درد می شود.

  8- ضد سرطان

 محققان اثر اسانس بادرنجبویه و ترکیب اصلی آن سیترال را بر لاین های سلولیGBM (یک تومور بدخیم در سیستم عصبی) بررسی کردند. براساس یافته های منتشر شده در ژورنال Cancer Investigation، هم اسانس بادرنجبویه و هم سیترال، باعث کاهش طول عمر سلول های GBM و آپوپتوزیس (مرگ برنامه ریزی شده ی سلول) در این سلول ها شدند. براساس این یافته ها، اسانس بادرنجبویه به سبب وجود سیترال در آن، ممکن است بتواند در درمان GBM مؤثر باشد.

مخلوط چای سبز و لیمو کیسه ای نیوشا

32,000 تومان
1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی لیموترش به سبب دارا بودن ترکیبات پلی فنلی، اسیدهای چرب و توکوفرول خاصیت آنتی اکسیدانی قوی دارد. ویتامین C، دیگر آنتی اکسیدانِ لیمو است که از لیپید های پلاسمای انسان در برابر آسیب پراکسیداتیو ناشی از انواع اکسیدان ها محافظت می کند. 2- تسریع کاهش وزن براساس نتایج پژوهشی که در ژورنال Medical Journal of the Islamic Republic of Iran منتشر شد، مصرف عصاره ی پوست لیمو باعث کاهش شاخص توده ی بدنی در کودکان و بزرگسالان شد. اسیدسیتریکِ لیموترش یک چربی سوز بسیار خوب است که در تعامل با اسیدها و آنزیم های دیگر معده باعث بهبود هضم می شود. محتوای بالای اسیدی در آب لیموترش به کاهش جذب قند از غذایی که می خورید کمک می کند. محققان دریافته اند افرادی که روزانه آب لیموترش مصرف می کنند کمتر دچار افزایش وزن می شوند. به نظر پژوهشگران، آب لیموترش به سم زدایی کمک می کند و سرعت متابولیسم را افزایش می دهد که نهایتاً در چربی سوزی مؤثر است. 3- بهبود عملکرد معده لیموترش نقش بسزایی در درمان اختلالات معده ای مثل سؤهاضمه، یبوست و زخم معده دارد. این میوه، از سوزش معده (بر اثر ازدیاد اسید معده)، تهوع و ازدیاد بزاق در دهان جلوگیری می کند. اسید موجود در این گیاه با کاهش اثر غذاهای چرب، از اسیدی بودن معده می کاهد.  4- ترمیم و جلوگیری از پیری پوست لیمو، فواید زیادی برای پوست دارد. این گیاه به دلیل داشتن مقادیر زیاد ویتامین C و فلاونوئیدها که آنتی اکسیدان و آنتی بیوتیک های خیلی قوی هستند، باعث جوان شدن پوست می شود، آن را درخشان نگه می دارد، از عفونت ها جلوگیری می کند و از بوی بد بدن می کاهد. 5- تنظیم فشار خون محققان در پژوهشی که نتایج آن در  ژورنال International Research of Pharmacy and Pharmacology منتشر شد، اثر عصاره ی آبی لیموترش را بر فشارخون سرخرگی و فعالیت قلب خرگوش ها بررسی کردند. در این آزمایش، نخست با استفاده از آدرنالین باعث افزایش فشارخون در خرگوش ها شدند، سپس مشاهده کردند که مصرف لیموترش فشارخون بالای ایجاد شده بر اثر آدرنالین را، کاهش داد. این عصاره هم اثرات اینوتروپیک(قدرت انقباض قلب) و هم اثرات کرونوتروپیک(تعداد ضربان قلب) بر فعالیت انقباضی قلب داشت و از انقباض ناشی از آدرنالین کاست. پژوهشگران این تحقیق مشاهده کردند که این اثر لیموترش با حذف لایه ی اندوتلیوم(لایه ی نازکی از سلول ها که لایه ی داخلی عروق خونی را پوشانده است) از بین رفت و بنابراین چنین نتیجه گیری کردند که احتمالاً مکانیزم های مربوط به اندوتلیوم در این اثر لیمو دخیل هستند. همچنین نتایج نشان دادند لیموترش باعث فعال شدن نیتریک اکسیدهای اندوتلیال و در نتیجه گشادشدن رگ های خونی می شود. 6- ضد میکروب براساس یافته های حاصل از پژوهشی که در مجله ی پژوهش زیست فناوری میکروبی منتشر شد، اسانس و عصاره ی لیموترش اثر ضدمیکروبی بر میگروارگانیسم های مهم دهانی دارند. محققان معتقدند که خاصیت ضدمیکروبی لیمو به سبب وجود سیترال و کومارین در آن است و به دلیل این خاصیتِ لیمو می توان آن را در درمان عفونت های دهانی به کار برد. این میوه بـه دلیـل داشتن میزان بالایی از اسیدهای آلی به ویژه اسیدسـیتریک و ایجاد شرایط اسیدي، در درمان بسیاري از عفونت هـاي روده اي هم بکار می رود و کاربرد وسیعی در بهبود بیماري وبـا در مناطق مختلف جهان داشته است، زیرا خاصـیت ضـدمیکروبـی بالایی نسبت به باکتري مولد این بیماري(یعنی ویبریو کلرا) دارد. به علاوه، لیموترش منبعی غنی از ویتامین C است که از مهمتـرین آنتی اکسیدان هاي شناخته شـده است. ایـن ویتــامین نقــش مهمــی در جلــوگیرِی از پیشــرفت بیمــاري آترواســکلروزیز، ســرطان، امــراض قلبــی و عفونــت هــا دارد. 7- تنظیم قند خون استفاده از لیمو به دلیل خاصیت ضدالتهابی و آنتی اکسیدانی آن، برای پیشگیری از بیماری هایی نظیر دیابت و چربی خون بالا توصیه شده است. محققان در مطالعه ای نشان دادند، مصرف عصاره ی لیموترش به مدت 6 روز سبب کاهش چشمگیر گلوکز و چربی خون شد. در این بررسی مشخص شد که لیموترش باعث کاهش بیان آنزیم های گلوکز 6- فسفاتاز و فسفوانول پیرووات کربوکسی کیناز کبدی و همچنین افزایش بیان آنزیم های گلوکوکیناز کبدی و GULT4 (یک ناقل گلوکز) در بافت های محیطی می شود. به نظر می رسد لیموترش با افزایش دریافت و متابولیسم گلوکز در کبد و همچنین مهار گلوکونئوژنز(چرخه ی ساخت گلوکز) سبب کاهش قندخون می شود. 8- تنظیم کلسترول خون محققان در پژوهش های خود مشاهده کردند که مصرف لیموترش در خرگوش های تحت رژیم کلسترول بالا به طور چشمگیری از میزان کلسترول خون کاست. در تحقیق دیگری مصرف روزانه ی 10 درصد لیموترش در آب آشامیدنی موش های صحرایی به مدت پنج هفته توانست سطح کلسترول کل و کلسترول بد(LDL) را به طور چشمگیری کاهش دهد. بسیاری از محققین این آثار را به اسیدهای چرب ضروریِ لیموترش نسبت می دهند. در آزمایش دیگری مشاهده شد که میزان کلسترول کبدی و پلاسما در خون موش هایی که پوست لیمو به آنها خورانده شده کمتر بود. محققان، این کاهش را به فلاونوئید های موجود در لیموترش نسبت دادند. اریوسیترین، هسپیریدین و نارینجین از فلاونوئیدهای لیموترش هستند. برخی تحقیقات اثر هسپیریدین و نارینجین را بر کاهش فشارخون نشان داده اند. اثر کاهندگی اریوسیترین بر کلسترول کل، LDL و فسفولیپیدهای سرم در موش های صحرایی دارای رژیم پر کلسترول هم، نشان داده شده است. 9- بهبود عملکرد قلب و عروق اخیراً مشخص شده است که فلاونوئیدهایِ لیمو، با کاهش خطر بیماری عروق کرونر قلب مرتبط هستند. به نظر محققان، مصرف اسانس پوست لیمو با کاهش لیپیدهای پلاسما می تواند از بروز آترواسکلروز(تصلب شریان ها) و در نتیجه بیماری های قلبی ـ عروقی بکاهد. محققان در پژوهشی، کاهش تعداد لکوسیت(گلبول سفید خون) را در خون موش های هایپر کلسترولمی مشاهده کردند و دلیل آن را چسبندگی آنها به سطح داخلی دیواره ی عروق بیان کردند. به نظر آنها چون لیمو از میزان کلسترول می کاهد، مصرف آن برای قلب مفید است. 10- بهبود عملکرد کلیه

براساس گزارش دپارتمان تغذیه در بیمارستان UW در ویسکانسین، اسیدسیتریک اثر مثبت در رفع سنگ کلیه دارد. هرچه میزان این ماده در ادرار بیشتر باشد، احتمال ایجاد سنگ کلیه کمتر می شود. اسیدسیتریک مانع تشکیل سنگ می شود و در افرادی که سنگ کلیه دارند، از بزرگ شدن سنگ ها جلوگیری می کند. این ماده پوششی روی سنگ ها ایجاد می کند و مانع چسبیدن مواد دیگر به آنها می شود.  

11- رفع یبوست اسیدهای موجود در لیموترش به سیستم دفع، کمک و روده ها را تمیز می کنند. مقادیر زیاد آب لیمو همراه با نمک، می تواند مسهل و رفع کننده ی یبوست باشد. 12- ضد سرطان در پژوهشی که نتایج آن در ژورنال International Journal of Cancer منتشر شد، مصرف مرکبات از ابتلا به انواع سرطان در بزرگسالان ژاپنی کاست. تاکنون مدارک زیادی اثر محافظتی مرکبات ازجمله لیموترش را در برابر انواع سرطان از جمله سرطان لوله ی گوارش، سرطان مجرای تنفسی، سرطان لوزالمعده، سرطان پروستات و سرطان سینه نشان داده اند. به نظر پژوهشگران، اسانس لیموترش به علت اثر افزایشی بر لکوسیت ها و درصد لنفوسیت های خون، می تواند با تقویت دستگاه ایمنی سبب جلوگیری از بروز بیماری های عفونی و سرطان شود. تنش اکسیداتیو می تواند موجب پیشرفت سرطان شود. مرکبات حاوی فلاونوئیدها و ویتامین ها هستند، به دلیل داشتن خاصیت آنتی اکسیدانی و خنثی کردن تنش اکسیداتیو، می توانند در ممانعت از بروز یا پیشرفت سرطان مفید باشند. عصاره ی این گیاهان با فعالیت ضد التهابی خود، از تکثیر سلول های سرطانی جلوگیری می کند و باعث آپوپتوز آنها می شود. برای نمونه، نارینجنین موجود در این گیاهان می تواند باعث ترمیم DNA شود. محققان مرکبات را در کاهش وقوع یا پیشروی سرطان موثر می دانند، به ویژه اگر به همراه چای سبز مصرف شوند.

دمنوش رویبوس نیوشا

32,000 تومان

تاریخچه:

منشاء رویبوس، آفریقای جنوبی است. مردم قبیله خویسان در این ناحیه، قرن ها برگ های این گیاه را جمع آوری می کردند و از آنها برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می کردند. مصرف رویبوس در واقع با  تحلیل رفتن قبایل خویسان پایان یافت ولی خوشبختانه یک گیاهشناس به نام کال هامبرگ، برگ های این گیاه را در سال 1772 مجددا پیدا کرد و مسبب رواج این چای شد. سپس در سال 1904 یک مهاجر روسی به نام بنجامین جینسبرگ که در تولید چای دست داشت، بازاریابی این نوشیدنی را با نام "چای کوستان" و به عنوان جایگزینی برای چای معمولی، آغاز کرد.

امروزه محبوبیت چای رویبوس علاوه بر آفریقا، آسیا و کشورهای اروپایی، در کشورهای آمریکایی هم رو به افزایش است. این گونه که شواهد موجود نشان می دهد، محبوبیت این چای در بین دوستداران نوشیدنی چای، همچنان روند رو به رشدی خواهد داشت و دلیل این امر، طعم گوارا و خواص مفید آن برای سلامتی است. طی چندسال گذشته، تقاضا برای چای رویبوس بیش از 50 درصد زیاد شده است.

1- افزایش فعالیت آنتی اکسیدانی

نتایج پژوهشی در ژورنال Plos Oneنشان داد که چای رویبوس خاصیت آنتی اکسیدان دارد و سبب از بین رفتن تنش اکسیداتیو (عامل بروز بسیاری از بیماری ها) می شود. در مطالعه مذکور، اثر چای رویبوس بر موش های صحرایی، بررسی و مشخص شد که چای رویبوس از چند طریق سبب کاهش استرس اکسیداتیو می شود: از بین بردن متابولیت های مرتبط با استرس، جلوگیری از پراکسیداسیون چربی، ترمیم پروتئین های تخریب شده بر اثر استرس، تنظیم متابولیسم گلوتاتیون، تعدیل فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان. در سال 2015 آزمایشی به منظور بررسی اثر عصاره چای سبز رویبوس بر آنزیم های آنتی اکسدان کبد موش های نر، در قالب دو طرح جداگانه به مدت 28 و 90 روز انجام شد. نتایج نشان داد که عصاره این گیاه سبب افزایش جذب مواد غذایی شد، بدون اینکه بر پارامترهای وزنی اثری داشته باشد. همچنین این عصاره پس از 90 روز، سبب کاهش کلسترول کل شد. این عصاره اثر مخرب بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان کبد نداشت.

2- کاهش اضطراب و استرس در مطلبی که توسط انجمن سرطان آفریقای جنوبی منتشر شد، آمده است که دمنوش رویبوس سبب کاهش استرس می شود. محققان دانشگاه استنلبوش در بخش بیوشیمی دانشگاه، با انجام تحقیقاتی مشاهده کردند که چای رویبوس از میزان تولید کورتیزول (هورمون استرس) توسط غدد آدرنال انسان می کاهد و در نتیجه از میران استرس کم می کند. همچنین به دو ترکیب فلاونوئیدی به نام های آسپالاتین و نوتوفاگین در رویبوس اشاره می کنند که اثرات کاهنده ی استرس دارند.

3- تنظیم قند خون

آسپالالتین، که از فیتوکمیکال های اصلی رویبوس است، بر جذب گلوکز اثر می گذارد و با ایجاد غلبه بر فرایند مقاومت به انسولین، از میزان گلوکز پلاسما می کاهد. همچنین مشخص شده است که آسپالاتین سبب تحریک ترشح انسولین از سلول های بتای پانکراس می شود. البته اثر آسپالاتین بر ترشح انسولین، کمتر از اثر آن بر میزان جذب گلوکز است.

از آنجایی که آسپالاتین می تواند گونه های فعال اکسیژن درون سلولی را از بین ببرد، گفته می شود فعالیت آنتی اکسیدانی آن می تواند در تحریک جذب گلوکز و ترشح انسولین و در نتیجه تنظیم قند خون نقش داشته باشد. مکانیزم دقیق اثر آسپالاتین بر بهبود جذب گلوکز و ترشح انسولین از سلول های بتای پانکراس همچنان در دست بررسی و پژوهش است.

در سال 2015، یافته های پژوهشی که برای بررسی اثر عصاره رویبوس سبز (تخمیر نشده) بر موش های دیابتی انجام شد، نشان داد که عصاره رویبوس سبب افزایش جذب گلوکز در غیاب انسولین شد. این عصاره، در واقع فعالیت ناقل های گلوکز را افزایش داد. محققان این آزمایش معتقدند علاوه بر آسپالاتین، مواد دیگری در رویبوس هم می توانند این اثر مثبت را داشته باشند.

4- تنظیم کلسترول خون

به منظور بررسی اثر رویبوس بر پروفایل لیپید خون انسان، آزمایشی در سال 2011 انجام شد. نتایج این آزمایش که در ژورنال Journal of Ethnopharmacology منتشر شد، حاکی از اثر مثبت رویبوس بر چربی خون بود. در این تحقیق، 40 فرد داوطلب به مدت شش هفته، روزانه شش فنجان چای رویبوس تخمیر شده دریافت کردند. نتایج نشان داد که پس از مصرف رویبوس، افزایش چشمگیری در محتوای تام فنلی و کاهش قابل توجهی در مارکرهای پراکسیداسیون چربی در پلاسما دیده شد. مصرف رویبوس از میزان LDL و تری آسیل گلیسرول ها در سرم کاست و مقدار HDL را افزایش داد. بازدارندگی از جذب چربی و سنتز کلسترول، و افزایش پذیرنده های LDL، از مکانیسم های پیشنهادی برای این اثر هستند.

5- بهبود عملکرد مجاری تنفسی و ریه

 در آزمایشی که سال 2006 انجام شد، اثر رویبوس بر عملکرد نای و دریچه قلب خوکچه هندی مطالعه شد. در بین ترکیبات خالص رویبوس که مورد آزمایش قرار گرفتند، کریسوریول، اثر برونکودیلاتوری (موثر در درمان اختلالات تنفسی) انتخابی نشان داد. این ماده، یک فلاونوئید بیواکتیو است که به دلیل فعالیت آنتی اکسیدان، ضدالتهاب، ضدتومور و ضدمیکروب شناخته شده است. بر اساس نتایج حاصل، اثر برونکودیلاتوری چای رویبوس در درجه اول، از طریق فعال شدن کانال پتاسیم ایجاد می شود.

6- بهبود عملکرد قلب و عروق

نتایج پژوهشی که در سال 2011 در ژورنال Phytomedicine منتشر شد و در آن، اثر رویبوس بر عملکرد قلب موش های ویستار نر مطالعه شد، بیانگر اثر مثبت رویبوس بر عملکرد قلب بود. در این آزمایش، عصاره آبی رویبوس و چای سبز به مدت هفت هفته به موش ها خورانده شد و سپس، عملکرد قلب آنها بررسی شد. به نظر محققان، اثر مثبت عصاره آبی رویبوس بر قلب، به دلیل محتوای فلاونول رویبوس است که اثر بازدارندگی بر آپوپتوز (مرگ سلولی) دارد. داده های حاصل از آنالیز کمی آنتی اکسیدان ها در این آزمایش نشان می دهند که مقدار فلاونوئید فلاونول در رویبوس، بیشتر از مقدار آن در چای سبز است. بر اساس نظر محققان، ممکن است فلاونوئیدها از طریق تعدیل گلوتاتیون و سیستم های آنزیمی مرتبط با گلوتاتیون، نقش دفاعی آنتی اکسیدانی در سلول داشته باشند. همچنین رویبوس، به دلیل اثر بهبود دهنده ای که بر پروفایل چربی دارد، با کاهش LDL و افزایش HDL، سبب پیشگیری از ابتلا به بیماری های قلب و عروق می شود.

7- رفع گرفتگی عضلات

چای رویبوس به میزان زیادی برای رفع اسهال و اسپاسم های شکمی استفاده شده است. در آزمایشی که در سال 2006 انجام شد و نتایج آن در ژورنال Basic and Clinical Pharmacology and Toxicology انتشار یافت، مشاهده شد که عصاره آبی رویبوس اثر آرامش بخش بر انقباضات ژژونوم (بخشی از روده کوچک) خرگوش داشت. اثر چای رویبوس بر اسهال،در موش های سوری نیز بررسی شد و چون ناراحتی اسهال به دلیل ایجاد انقباضات، ایجاد می شود، گفته می شود اثر ضد اسهال رویبوس، به دلیل اثر آن در کاهش انقباضات است.

علاوه بر این، عدم وجود کافئین (که محرک ترشح مواد لوله گوارش است) در این چای، آن را به نوشیدنی مناسبی برای سیستم گوارش تبدیل کرده است. فلاونوئیدها به عنوان ترکیبات ضد اسپاسم، به خوبی شناخته شده اند و حضور این ترکیبات از جمله کوئرستین، روتین، اورینتین و لوتئولین در چای رویبوس، در تاثیر مفید این چای بر دستگاه گوارش نقش دارند. افزون بر این، محتوای تانن رویبوس هم نقش موثری در کاهش اسهال دارد.

8- تقویت سیستم ایمنی بدن

محققان ژاپنی در سال 2006 آزمایشی به منظور ارزیابی خاصیت آنتی اکسیدانی رویبوس و اثر آن بر سیستم ایمنی انجام دادند که نتایج آن در ژورنال Physiology Research منتشر شد. در این آزمایش، اثر آنتی اکسیدانی رویبوس بر کاهش تنش اکسیداتیو در موش های صحرایی دیابتی شده، بررسی شد. یافته ها نشان دادند که کاربرد عصاره آبی چای رویبوس از میزان مالون دی آلدهید در پلاسما و بافت های گوناگون کاست.

در بسیاری از مطالعات، بیان شده است که افزایش اکسیداسیون گلوکز سبب افزایش تولید رادیکال های آزاد و گونه های دیگر فعال اکسیژن مانند H2O2 و پراکسیدهای آلی می شود. عصاره آبی رویبوس در این پژوهش، سبب کاهش غلظت پلاسمایی تری آسیل گلیسرول، کلسترول کل، کراتینین و آمینوترانسفرازها (ALT و AST) شد که این اثر می تواند به دلیل اثر این آنتی اکسیدان ها در محافظت از کبد باشد.

9- تسریع کاهش وزن

 بر اساس پژوهشی که در ژورنال Journal of African Association of Physiological Science به آن اشاره شده است، چای رویبوس می تواند از طریق کاهش جذب غذا، در کاهش وزن موثر باشد. چای رویبوس سبب کاهش ترشح لپتین، بازدارندگی از آدیپوژنز (چربی زایی) و تغییر متابولیسم آدیپوسیت ها (سلول های چربی) می شود. در این آزمایش، ترکیبات اصلی عصاره، اورینتین، ایزواورینتین و کوئرستین بودند.

10- تنظیم فشار خون

آن گونه که در ژورنال Journal of African Association of Physiological Science منتشر شده است، چای رویبوس می تواند در کاهش فشار خون نقش داشته باشد. در این پژوهش، در شرایط آزمایشگاهی (in vitro)، چای رویبوس غنی از آسپالاتین، سبب افزایش معنی داری در تولید نیتریک اکسید در سلول های اندوتلیال انسانی شد (این امر باعث آرامش عروق خونی و پیشگیری از افزایش فشار خون می شود) ولی تغییری در میزان ACE (آنزیم مبدل آنژیوتانسین، که باعث افزایش فشار خون می شود) ایجاد نکرد. نکته جالب اینجاست که در یک آزمایش بالینی که روی انسان انجام شد، رویبوس به میزان 6 درصد اثر بازدارندگی روی این آنزیم نشان داد. می توان این یافته ها را با اثر نیتریک اکسید بر آنزیم ACE مرتبط دانست.

دانستنی های دمنوش رویبوس:

  • در طی جنگ جهانی دوم، چای رویبوس به جایگزین مهمی برای چای معمولی تبدیل شد، چون در آن زمان حمل و نقل چای از آسیا تقریبا غیر ممکن بود.
  •  در سال 1968، فردی به نام آنیک ترون کتابی درباره فواید چای رویبوس برای سلامتی، به ویژه درمان کولیک در نوزادان، نوشت.
  • خاصیت آنتی اکسیدانی رویبوس بسیار زیاد است و از این نظر، در رتبه بعد از چای سبز قرار می گیرد.
  • برگ های چای رویبوس سبز هستند و وقتی طی فرآوری، تخمیر می شوند به رنگ قرمز در می آیند.
  • چای رویبوس، در انواع سبز، تخمیر شده و طعم دار شده (به عنوان مثال، با نعناع، وانیل، بابونه و کارامل) وجود دارد.
  • رویبوس، مانند چای ترش، چای قرمز هم نامیده می شود.
  • تفاوت رویبوس با چای های دیگر در این است که رویبوس فاقد کافئین است و مقدار تانن های آن کمتر از انواع دیگر چای است.

مخلوط چای سبز و به لیمو کیسه ای نیوشا

33,000 تومان
1- بهبود عملکرد مفاصل و ماهیچه ها  مجله یJournal of Alternative and Complementary Medicine در سال 2011 پژوهشی منتشر کرد که اثر به لیمو بر سلامت مفاصل را نشان می داد. در این مطالعه تأثیر مکمل های غذایی مثل به لیمو روی 45 فرد داوطلب به مدت 9 هفته بررسی شد. محققان دریافتند که پس از یک دوره ی سه تا چهار هفته ای، کاهش درد کلی در مفاصل و افزایش تحرک مفاصل دیده می شود. این یافته ها نشان می دهد، گیاه به لیمو خواص آنتی اکسیدانی قوی دارد که می توان آن را همچون دارویی مکمل استفاده کرد. پژوهشی دیگر در مجله ی فیزیولوژی کاربردی اروپا در سال 2011 منتشر شد. نتایج آن پژوهش نشان داد، مصرف عصاره ی به لیمو به مدت 21 روز در افرادی که هر روز حداقل به مدت 90 دقیقه کار می کنند، سبب کاهش آسیب های عضلانی می شود. مصرف این مکمل هیچ تأثیری بر توانایی و سرعت کاری آن ها نداشت. 2- کاهش اضطراب و استرس  در پژوهشی که سال 2014 انجام شده است اثر گیاه به لیمو بر سلول های تحت استرس اکسیداتیو بررسی شد. نتایج  نشان دادند که این گیاه قادر است در غلظت های بهینه ی (25 و 50 میکرومولار) سلول های شبه نورونی PC12 را از مرگ سلولی حفاظت کند. استرس اکسیداتیو عامل اصلی تخریب نورونی در بسیاری از اختلالات عصبی است. استرس اکسیداتیو مثل آسیب بهDNA ، افزایش اکسیداسیون لیپید و پروتئین است که عامل اصلی بیماری های تخریب نورونی هستند. بنابراین استفاده از داروهای گیاهی با خاصیت آنتی اکسیدانی برای کاهش استرس اکسیداتیو و درنتیجه کاهش تخریب نورونی می تواند یکی از راهکارهای درمان این اختلالات عصبی باشد. مطالعه ی حاضر شواهدی را فراهم می کند که بیان کننده ی خاصیت دارویی گیاه به لیمو در اختلالات عصبی است. در پژوهش دیگری روی موش های آزمایشگاهی مشخص شد، عصاره ی آبی به لیمو با سازوکاری شبیه بنزودیازپین، در موش ها اثر آرام بخشی دارد. 3- ضد تشنج  در پژوهشی اثر ضدتشنجی عصاره ی به لیمو در موش های آزمایشگاهی بررسی شد و نشان داد که عصاره ی به لیمو فعالیّت ضد تشنجی دارد. این فعالیت به سبب وجود فلاونوئیدها و الکالوئیدهای در آن است. عصاره ی این گیاه اثر مهاری گابا(GABA) را تقویت می کند که ممکن است به فعال شدن گیرنده های بنزودیازپین مربوط شود. براساس یافته های پژوهش دیگری که در مجله ی International Journal of Preventive Medicine در سال 2016 منتشر شد فلاونوئیدها زمان تشنج را به تأخیر انداخته و مدت زمان آن را کاهش می دهند. 4- تنظیم فشار خون  پژوهشی روی موش های آزمایشگاهی نشان می دهد، عصاره ی به لیمو می تواند به طور وابسته به دوز و مقطعی به کاهش فشار خون کمک کند و در نهایت می تواند اثر این گیاه بر کاهش اضطراب را نشان دهد. نتایج نشان داد که خاصیت تنظیم کنندگی فشار خون در این گیاه به دلیل وجود فلاونوئیدهای آن است. نتایج این پژوهش در مجله ی Latin American Journal of Pharmacy در سال 2010 منتشر شده است. 5- بهبود عملکرد دستگاه گوارش  پژوهش ها نشان می دهد که چای یا دمنوش به لیمو به دلیل داشتن خاصیت ضد انقباضی (ضد اسپاسم) به آرام کردن معده کمک کرده و از ایجاد نفخ و سوء هاضمه جلوگیری می کند. در پژوهشی اثرات ضد انقباضی عصاره ی آبی به لیمو روی موش های آزمایشگاهی بررسی شد. این گیاه به طور گسترده در کشورهای جنوب آمریکا برای درمان اختلالات گوارشی و هضم آسان غذا استفاده می شود. خاصیت ضد انقباضی عصاره ی به لیمو به دلیل فعال شدن کانال های K+ است. عصاره ی  به لیمو انقباض ناشی از تولید مقدار زیاد –(+K) را آرام می کند. در غلظت های پایین، عصاره ی به لیمو مانع از متابولیسم هوازی می شود. فلاونوئید ویتکسین مسئول این خاصیت به لیمو است. 6- ضد میکروب محققان در پژوهشی در سال 2013 ، اثر آنتی باکتریال عصاره های اتانولی و آبی به لیمو را بررسی کردند. نتایج این پژوهش که در ژورنال Annals of Biological Research  منتشر شد نشان داد این گیاه خاصیت آنتی باکتریال دارد و اثر ضد باکتریایی عصاره اتانولی برگ آن در برابر باکتری های گرم مثبت، قوی تر از اثر آن بر باکتری های گرم منفی است.